Вось бацька мой мне сказаў, што ў іх пасху з тварагу ніколі не рабілі і не ведалі такога, толькі булкі пяклі, салодкія і з вялікай колькасцю яек, якія называліся паска. І акрамя паскі і яек, на стале таксама быў коўбік (такія варыяцыі на тэму хатніх каўбас), смажанае сала, халадзец і ну проста абавязкова хрэн.
Пра ўсё па-беларуску.
- Автор темы Юлллса
- Дата начала
- Статус
Вишенка, у маёй бабулькi так I было заусёды, як вы расказваеце... Але наурад цi дзеля традыцыi. Мне здаецца, гэта больш было прывiтанне для дзетак, якiя з Мiнску прыязджалi i ужо на доугi час маглi застацца у бацькоу. I традыцыйна каубасы былi. Бо зiмой заусёды забiвалI кабана i нешта смачная (каубасы цi нешта iншае) пакiдалI да Вялiкадня. Каб было чым частавацца. Бо у гэты час на вёсцы нIчога iншага не было, усе запасы заканчвалiся да гэтага часу...
Цікавы артыкул: http://nn.by/ps/?c=ar&i=107773
"кішэнныя выдаткі" кажа мой слоўнік,але ж неяк нязграбна гучыць
То-та і яно...
Думаю, прамы пераклад тут не вельмі пасуе.
Можа ёсць які ўласна беларускі выраз, словаспалучэнне...
Можна казаць - кішаньковыя выдаткі.
Ёсць старая беларуская прымаўка - хварэць на кішаньковыя сухоты. Г.зн. быць бедным, без грошай у кішэні.
Можна ўвогуле пісаць і казаць нават не кішаньковыя выдаткі, а проста - кішаньковыя. Гэта і ёсць "карманныя расходы".
А пра беларускія пачастункі дый стравы .... мне падабаецца гэты сайт http://belcook.com/
Дзяўчына з Палесся выкладае рэцэпты ў тым ліку і тыя, па якіх гатавала яе бабуля. Ёсць надзвычай смачныя стравы.
Цікавыя і спасылкі - літоўская гаспадыня.
Ёсць старая беларуская прымаўка - хварэць на кішаньковыя сухоты. Г.зн. быць бедным, без грошай у кішэні.
Можна ўвогуле пісаць і казаць нават не кішаньковыя выдаткі, а проста - кішаньковыя. Гэта і ёсць "карманныя расходы".
А пра беларускія пачастункі дый стравы .... мне падабаецца гэты сайт http://belcook.com/
Дзяўчына з Палесся выкладае рэцэпты ў тым ліку і тыя, па якіх гатавала яе бабуля. Ёсць надзвычай смачныя стравы.
Цікавыя і спасылкі - літоўская гаспадыня.
Млін...Як жа не хапае мне жывой, простай, штодзённай свабоднай гаворкі...
З выразамі, прыколамі, слэнгавымі славечкамі і падобным...
Як на латыні, і праўда... ((((
Як іншапланяцянін. (((
А які націск ў гэтым слове?
Фантастычны тэкст для разуменьня таго, як па-рознаму мы можам успрымаць адныя і тыя ж рэчы.
http://labadzenka.by/?p=21499
http://labadzenka.by/?p=21499
Я так казала)))Але ж і ня ведаю,да каго мяне аднесці-да "іх" ці да "мы",бо не ўсё падзяляю роўна,як ў артыкулу
Вось гэта падзяляю:"Мы кажам “Віфлеемская зорка”, яны кажуць – “звёздочка октябрят”, мы кажам “Хрыстос Уваскрос!”, яны адказваюць “Нам уже доложили”",ну і яшчэ шмат чаго,але не 100%,ну і да пазітыўнага светапогляду стаўлюся не дрэннаЯк па мне, дык па гэтых пытаннях ісціна недзе пасярэдзіне.)
Што да пазітыва... Я пры сваіх.
а) людзям з нікамі і статусамі "на мегапазітыве" не давяраю па азначэнні. Бо насамрэч гарманічны чэл настолькі відавочна гэта не транслюе.
б) ненавіджу пасылаў кшталту "не вер сваім вачам, вер майму сумленню" і "з лайна цукерку".
Як па мне,дык гэта крайнасці
Падазраю,што кожны чалавек прыкладна так і разважае Але пра пасыл "не вер сваім вачам, вер майму сумленню" не упэўнена,што зразумела дакладна яго сэнс,асабліва калі тычыцца пытанняў,якія па вызначэнні прадугледжваюць і дапускаюць розныя меркаванні і погляды.Гэты выраз у нас у сям'і колькі сябе памятаю чула. ) Звычайна гучаў у дачыненні да розных расповедаў пра тое, як "я другой такой страны не знаю, где так вольно дышіт человек" (с). Ну там..."ураджай сабралі - абалдзець, вытворчасць расце - неімавернымі тэмпамі, прырост даходаў склаў - афігець колькі адсоткаў" ну і г.д.
Ну, памятаеш? нам заўжды распавядалі, як мы файна жывем і развіваемся ў той час, як астатнія загніваюць. Прычым нам жа распавядалі, але так, як быццам мы тут ні разу не жывем і адваротнага ні разу не бачым.)
Такім чынам, для мяне гэты выраз пра выпадкі, калі тое, пра што мне распавядаюць,ці ў чым жадаюць пераканаць/упэўніць, ніяк не карэлюе з тым, што я бачу на ўласныя вочы.)
- Статус