Поясни, пожалуйста, какого рода помощь ты можешь предложить и в чем именно. Тогда я смогу тебе ответить.Я могу тебе чем - то помочь?
- Статус
- В этой теме нельзя размещать новые ответы.
поначалу - да!! С недельку. А потом как-то довольно быстро вошло в ритм. НО! Она чем хороша - тем, что уже все классно, делаешь почти прекрасно, а потом раз - и второй уровеньТебе болело все? Или, может, это я такая сопля?
ППКС.Это просто небольшая помощь, чтоб дать себе возможность отвлечься и начать. Но у каждого свой путь, свой выбор-никого не призываю ни к чему, просто делюсь своим.
гэта шэйпінг?Даниэлой Майлс
Дзяўчаты, вы займацеся дома гэтым самі, самастойна?
Абалдзець сіла волі.
Ого. У мяне бывае, дэпрэсняк - ну там, настрой кепскі, раз'юшвае ўсё, сябе шкада з нічога ніякага, рабіць нічога не хочацца. Але каб жыць...А я опять в депрессии) Жить не хочется, ничего вообще не хочется. Не, я не самоубивец, трепыхаццо буду до конца, но млин, без огонька.
Юлллса, цікавая кніжка, паход у тэатр, кіно, кавярня з сяброўкай - не? Не выйсце? Ці наадварот, музыка душашчыпальная, усіх дамашніх у сад і папакутаваць сабе удосталь, каб ніхто не кранаў, не?
На форуме патрындзець зноў жа.))))) Хаця апошняе - гэта пад настрой, так, бо можа і усугубіць.))))
Вжик., я без смеха. ) Малайцы.) Я так не магу.) Без шанцаў проста.)
Памятаю ўсе гэтыя аэробікі, калі толькі пачыналіся, яшчэ з мамай, сама па маладосці была спрабавала хаця б паасобныя практыкаванні рабіць, ніколі болей чым на пару разоў не хапала.) Мой варыянт - толькі група. Толькі.) І так, каб абанемент - то бок грошы наперад.
)))
Памятаю ўсе гэтыя аэробікі, калі толькі пачыналіся, яшчэ з мамай, сама па маладосці была спрабавала хаця б паасобныя практыкаванні рабіць, ніколі болей чым на пару разоў не хапала.) Мой варыянт - толькі група. Толькі.) І так, каб абанемент - то бок грошы наперад.
депрессия далеко не всегда возникает от проблем.. очень часто это простая физиологияOrion, да? Таблетки спасают от проблем душевных?
вообще упражнения каждый месяц менять надо, потому что мышцы привыкаютНО! Она чем хороша - тем, что уже все классно, делаешь почти прекрасно, а потом раз - и второй уровень) и другие упражнения, и снова-здорово)
Юлллса, мне здаецца, што ўсе гэтыя дэпрэсіўныя настроі ад таго, што мы не можам знайсьці сябе. Сябе такую, якой нам хочацца быць у менавіта сёньняшні момант. Калі тыя, хто зараз вакол нас, не спраўджваюць нашых чаканьняў. Калі справа, якую робіш кожны дзень, перастае казацца важнай і патрэбнай. А калі яна - гэтая справа - яшчэ і цяжкая і выклікае ў нас негатыў, то ўсё, гамон. Калі мы разумеем, што мы не такія, якімі нам хочацца быць. Калі за акном не тое, чаго нам хочацца. Калі лёгкасьць у прыняцьці рашэньняў зьмяняецца цяжарам невырашаных спраў.А я опять в депрессии) Жить не хочется, ничего вообще не хочется. Не, я не самоубивец, трепыхаццо буду до конца, но млин, без огонька.
Класна, калі разумееш, ШТО менавіта не так. Тады і выбрацца прасьцей. А калі не разумееш, ці калі ЎСЁ не так, то тут, звычайна, шукаеш выйсьце ў тым, што любіш. Ці наадварот -рвеш звыклыя стэрэатыпы і робіш усё абсалютна не так, як звычайна. Замест гарбаты, кнігі і пледа апранаеш ролікі ці сядаеш на ровар. Замест шкадаваньня сябе ідзеш рабіць нешта на карысьць іншых. Ну ці проста на дзень мяняеш абстаноўку - іншы горад, іншыя візуальныя вобразы...
Калі што, можам у прываце пабалбатаць))
Дзяўчаты, вы займацеся дома гэтым самі, самастойна?
k_ja_ra, сама не верю
Если я себя не настрою и не возьму за волосы, то меня это не смотивирует-пофиг грошы наперад))І так, каб абанемент - то бок грошы наперад.)
Я па шчырасці гэтую справу - аэробікі, шэйпінгі, трэнажорныя залі і іншае ніколі не любіла. Вось так, каб ад гэтага было нейкае задавальненне. Не, ну ўцягваешся падчас трэніроўкі ў працэс, усе робяць і ты робіш, і нібыта і нішто сабе, але вось каб хацелася, каб ногі самі ішлі - не, ніколі. Гэта было з серыі "трэба". І каб "трэба" замацаваць, быў неабходны абанемент.) Бо іначай я б сябе не здолела штораз прымушаць. А так... трэба, плюс грошы заплачаныя, глядзіш, і цягнешся на трэніроўку.)Если я себя не настрою и не возьму за волосы, то меня это не смотивирует-пофиг грошы наперад))
Цяпер, паспрабаваўшы іншага, я ўжо так не змагу, напэўна. ) Мне ўжо не настолькі трэба, напэўна, каб сябе прымушаць.) А падабацца - мне гэта па-ранейшаму не падабаецца.)
ды ў вас грошы, спадарства, залішнія, напэўна.) Вы што! Заплачана, значыць, павінна адбівацца, як кажа мой муж.аналогично сколько уже раз было заплачено
Катерина, у сэнсе "павінна адбівацца"? І як толькі павінна, то адразу не хочацца?
Можа і ў гэтым.)
Але ў свой час я гэта і ўспрымала, як "трэба", а не "хачу".) Цяпер магу сабе дазволіць хацець. ) Грошы наперад я і цяпер плачу. Бо такі парадак. Але мне ўжо не трэба, я хачу незалежна ад грошай.) То бок ролю стымула яны цяпер не адыгрываюць.
Можа і ў гэтым.)
Але ў свой час я гэта і ўспрымала, як "трэба", а не "хачу".) Цяпер магу сабе дазволіць хацець. ) Грошы наперад я і цяпер плачу. Бо такі парадак. Але мне ўжо не трэба, я хачу незалежна ад грошай.) То бок ролю стымула яны цяпер не адыгрываюць.
Ты как мой муж. Он уже 3 года мне вспоминает непоюзанный месячный абонемент на фитнес.ды ў вас грошы, спадарства, залішнія, напэўна.) Вы што! Заплачана, значыць, павінна адбівацца, як кажа мой муж.
Я как-то начала давно думать про это. Стремление к чьим-то идеалам, подстройка под шаблоны, жизнь по правилам чьим-то, попытка изменить себя хрен знает зачем - это все пустое, это театр одного актера, это никому не нужно. Я перестала это делать, я слушаю себя, что хочу, а чего не хочу. Мне это нелегко поначалу было. Принять свои минусы как плюсы, принять, что я такая есть какая есть и не хочу и не буду оправдывать чужие ожидания, ведь это чужие ожидания, к коим я не имею отношение. Мои девизом стало: что делаю,то хочу. Это было тяжело, даже иногда сейчас, достучаться до себя, услышать себя, свои желания, чувства, хотелки. Как оказалось, синдром хорошей девочки излечим, чему я непременно рада. Разрешить себе быть разной, с удовольствием принять это, покайфовать и сказать: да, я такая, разная,хорошая и плохая одновременно. И я люблю себя такой. Принятие себя важно для меня. Порой просто нужно остановиться, послушать, побыть, прожить.katia-ka,Калі мы разумеем, што мы не такія, якімі нам хочацца быць
Это я про себя и только.
Дык і ў мяне не столькі я, колькі муж.) Гэта ж барані Бог што купіць, а потым не карыстацца.))))))))Ты как мой муж.
Я толькі пра тое, што абанемент для мяне заўжды быў дадатковым стымулам. Ну...кшталту: блін....грошы ж заплачаны, трэ ісці.)
І мне ровар падабаецца.) Але мне пакуль халодна для ровара.) Не сезон.)А вось сёньня файненька так на ровары пракацілася.
- Статус
- В этой теме нельзя размещать новые ответы.
Поделиться: