Самае сумнае ў гэтым усім, што цяпер дзяцей паставілі перад выбарам: ці рызыкаваць у лбду і застацца потым ні з чым, ці адразу ісці ў іншыя ліцэі з нармальнымі шанцамі на паступленне. Не хацела б я апынуцца на месцы абітурыентаў гэтага года з такім выбарам. Так, ёсць самаўпэўненыя дзеці (і не факт, што па справе), якія па-любому будуць рызыкаваць, а ёсць выдатныя, але занадта самакрытычныя дзеці, якія сумняюцца ў сабе і сумняюцца, што яны прам такія ўжо зоркі, каб пакараць лбду (таксама не факт, што па справе). І вось гэтыя другія раней маглі смела спрабаваць і месцамі нечакана для сябе выдатна пісаць і паступаць. Цяпер яны нават не паспрабуюць.
Ну і наконт дзясятак. Сама не пісала, вядома ж, але неаднаразова чула, што ў ліцэях так званай 2-й хвалі вельмі строга ставіліся менавіта да афармлення. Не клетачкі ўжо, але, напрыклад, любое дзеянне, падлічанае ў розуме ці на чарнавіку, але дасканала не прапісанае ў чыставіку - мінус балы. Я думаю, што ў тым ліку таму колькасць 10 не была вялікай. Гэта ў лбду было пляваць на афармленне, толькі рашы, ці хаця б пачні і пакажы разумныя кр