единственное что должна женщина. Это быть хорошей матерью и хранительницей очага .Остальное сугубо мужские долги
Психологическая беседка. Архив
- Автор темы Mahima
- Дата начала
- Статус
і першаму, і другому і яшчэ найвышэйшаму розуму, напэўна.
Звычайна ўсё ж, калі чалавек жыве ў згодзе з сабой, то і з асяроддзем у яго атрымліваецца. І наадварот. Напэўна, гэта ўзаемазвязана ўсё ж...
На мой погляд, вось гэта другая частка - трэба навучыцца і можна развіць і набыць - гэта ўжо кіраванне.
У чыстым выглядзе ўсвядомленасць - гэта працэс саманазірання і фіксавання/канстатацыі, што адбываецца. Ужо нават працэс ацэнкі, аналізу, высноў - не факт што усвядомленасць. Мажліва, гэта ўжо штосьці крыху іншае.
З іншага боку, калі ўсвядомленасць разумеецца больш шырока, і ўсё сказанае вышэй (і назіранне, і разуменне, і аналіз, і навучанне, і паляпшэнне) у яе ўваходзіць, то DSimona і Орион сапраўды ад адным і тым жа, як па мне.)
І тады ўсвядомленасць і кіраванне зусім не кардынальна рознае, як прагучала вышэй.
а на твой взгляд, может быть осознанный тиран в согласии с собой? И как у него получится жить в этом случае в согласии с окружением?
Мне здаецца, тэарэтычна так сапраўды можа быць. Але на практыцы хутчэй за ўсё не бывае. Ці бывае, але такі з псіхічна хворымі людзьмі. У той ці іншай ступені. Бо збольшага, свет людзей такі мае нейкія агульныя паняткі і ўстаноўкі добрага і кепскага, дабра і зла. І калі чалавек у стане быць шчырым з сабой, у стане ўсведамляць што ён робіць, наўрад ці ён у стане ўсведамляць, што ён тыран. Гэта разбурыць яго.
Я думаю, тыраны - ці хворыя людзі, ці людзі, якія пра ўсвядомленасць нічога не чулі. Людзі-зомбі, здольныя на ўсё дзеля сваіх ідэй, якія і ёсць абсалютам і мерай жаданняў, памкненняў, дзеянняў і г.д.
вот и мне так кажется.
И именно поэтому я и считаю, что осознанность не может не изменить здорового человека именно в лучшую сторону.
у агульным і цэлым, я думаю так. Але гэта ўжо наступны крок як бы. Гэта у маім разуменні ўжо штосьці большае чым усвядомленасць, як такая. Да таго ж, ёсць разуменне аб сабе, якое цалкам цярпіць і не патрабуе зменаў, каб на разбурыцца. Скажам, усведамляць, што я месцамі раблю непрыгожа і неэтычна, ці там...хлушу, бо ў той ці іншай сітуацыі так прасцей і мэтазгоднаей, ці.. тупа лянуюся рабіць так, як правільна і належыць, а іду шляхам найменшага супраціву, гэта не тое самае, што быць тыранам і ламаць чалавечыя лёсы.) З гэтым можна жыць. ) Але ўсведамленне свайго дапаможа ў разуменні іншага. І мажліва, не так часта захочацца кагосьці асудзіць. Таксама добрая якасць у прынцыпе.
Так што вяртаемся да таго, што якасці чалавека ў канчатковым выніку такі паляпшаюцца, напэўна.) Не мыццём дык катаннем.))))Хаця! чалавек можа ўсведамляць пра сябе, але пры гэтым дазваляць сабе большае, чым іншым. Так таксама бывае, напэўна.)
мне думается, когда осознаешь меру своей ответственности в этом всем, то по крайней мере бОльшая часть подобного "своего" меняется априори. Что называется увидел проблему, и этого оказалось достаточно для ее решения.
Не обязательно, конечно. Поэтому и на мелкого тиранчика можно оставить немного
на то, что человек вполне может может осознанно 
думаю, і так бывае, так. Можа, не зусім дастаткова, але прынамсі робяцца зразумелыя прычыны і ты ці ўключаешся ў гэта ўжо меней, ці неяк карэктуеш сваё, што зноў жа ў канчатковым выніку прыводзіць да нейкіх паляпшэнняў.
Ці наадварот, ты прызнаў праблему, дазволіў яе сабе і ўсё.) Гэта не ёсць ужо пункцікам, які самога ж сябе злуе, і ты спакайнееш. То бок паляпшаецца, як пісала Лучік, якасць уласнага жыцця.
Я так понимаю что вы и четкие прописанные критерии этого самолично видели?
Если мне память не изменяет то кiраванне это управление, а я писала о том что осознанность и контроль это одно и то же.. а контроль и управление это разное..На мой погляд, вось гэта другая частка - трэба навучыцца і можна развіць і набыць - гэта ўжо кіраванне.
У чыстым выглядзе ўсвядомленасць - гэта працэс саманазірання і фіксавання/канстатацыі, што адбываецца. Ужо нават працэс ацэнкі, аналізу, высноў - не факт што усвядомленасць. Мажліва, гэта ўжо штосьці крыху іншае.
З іншага боку, калі ўсвядомленасць разумеецца больш шырока, і ўсё сказанае вышэй (і назіранне, і разуменне, і аналіз, і навучанне, і паляпшэнне) у яе ўваходзіць, то DSimona і Орион сапраўды ад адным і тым жа, як па мне.)
І тады ўсвядомленасць і кіраванне зусім не кардынальна рознае, як прагучала вышэй.
Его не интересует согласие с окружением, а согласие с собой достигается удовлетворением своих желаний.. от окружающих ему нужны лишь жертвы, а не согласие..
что вы понимаете мне не ведомо )
а, пардон.) Значыць, гэта я ўжо ўсё ў кучу змяшала.) І сваё і тваё.)
странно, я ведь это словами написала
Так и может быть. И человек может быть доволен своей жизнью и удовлетворять свои потребности таким способом до тех пор, пока другой не скажет ему "нет". Либо не скажет "мне больно". Либо еще как-то покажет, что ему не нравится такой способ взаимодействия с собой. И эта реакция другого вынуждает тирана испытывать некие новые определенные чувства и ощущения (злость или вину или стыд или еще что-то). Теперь ему уже нужно осознать эти новые чувства, и так как ситуация изменилась и прежний способ действий больше не удовлетворяет потребностей так же гладко, как раньше, приходится что-то в своем поведении менять.
ну вот не знаю. у меня с асяроддзем намного лучше, чем с собой)
или менять человека рядом
или менять человека рядом
Или так. До тех пор, пока смена партнера не начнет вызывать дискомфорт.
это типа надежда такая? что когда-нибудь тирану надоест?
это типа надежда такая? что когда-нибудь тирану надоест?
Для кого надежда? Для того, кто хочет, чтобы тиран перестал быть тираном? Пока он сам не захочет/ему не придется, ничего ж не изменится. Может и не надоесть ему.
- Статус