мне показалось, что тут затык не в их отсутствии, а в начавшемся мыслительном процессе - как это кот может испытывать эмоции, умеет ли кот смеяться, у кота вообще не бывает такой морды и т.п.
Мысль не дала увидеть эмоцию.
Тоже вариант поведения. Всегда мозг, поменьше чувств.
Разумееш, калі ты і праўда вось толькі ўбачыў карцінку і табе там крыўда, ці смех, ці яшчэ што пэўнае бачыцца, і ў іншай карцінцы тая ж фігня, і яшчэ былі падобныя моманты, каб звярнуць на гэта ўвагу, то так, безумоўна, гэта можа дапамагчы, напэўна, і навесці на думкі і прымусіць падумаць у гэты бок. Але калі ты сядзіш і высілкамі волі фантазуеш, як сказала Юлллса, што б за эмоцыю ў ката ўбачыць - гэта ад лукавага. Пагадзіся.
Дый увогуле такія "адкрытыя" тэсты - гэта для людзей творчых, з фантазіяй. Асабіста мне яны не даюцца. Я толькі з заданага спісу, прапанаваных варыянтаў адказаў магу выбіраць. Ці вось колеры па парадку размясціць, не вельмі задумваючыся. І так, гэта кажа, напэўна, аб адсутнасці ў мяне пэўных здольнасцяў, само сабой. Гэтага ніхто і не адмаўляе. Як не адмаўляе такой з'явы, як праекцыі, ці чаго б ні было яшчэ. Толькі з гэтага не вынікае, што цяпер у кожнай карцінцы трэба тэрмінова вышукваць эмоцыі і займацца дыягностыкай.)
Неяк так.)
Без фанатызму, карацей, і нібыта адкрыцця амерыкі.
как-то в последнее время читаю у тебя эту тему часто
Дык апошнім часам і гуру актывізаваліся.

)) З парадамі.

))