Упс.)))))
=====
Вот я бы никогда на этой цитате не остановилась. А ты ее размещаешь под моими словами. Не мастер Йода.
Попрошу тебя так больше не делать.
Мысли свои думаю, в момент ярких переживаний делюсь с подругой, с которой пришла. И тут совершенно незнакомая женщина, которая просто в одной ложе со мной начинает ко мне обращаться...
Можа табе паспрабаваць пісаць у блогу, у ЖЖ, скажам, адключыўшы пры гэтым каментары? Там такая функцыя ёсць, як быццам.
А на публічным форуме мне бачыцца недарэчным дыктаваць умовы ўдзелу людзей у гаворцы. Ці нейкім чынам абмяжоўваць кола прысутных.
Ты так не думаеш?
======
Вярнуся крыху...
и не говорю вслух о той борьбе, которая у меня внутри идет, говорю уже по итогу, с выводами. положение дел таково: хочешь общаться, обсудить интересные темы, но порой выбивает из колеи жёсткие замечания, нежелание обсуждать именно тему, ковыряние в личности.
А хто гэта, падкрэсленае, робіць, можаш сказаць?
З прысутных у тэме, маю на ўвазе?
=====
Имхо началом пути к условной безоценочности было бы избавление от этого механизма,то есть взглядывать на ситуацию каждый раз как впервые
Сёння прыкольную ілюстрацыю да гэтай думкі назірала.)
У нас 2 ліфты ў пад'ездзе: грузавы і пасажырскі. Першы ездзіць крыху хутчэй і стартуе шпарчэй , бо там ёсць гузік "зачыненне дзвярэй". Карацей, калі пры іншых роўных, ім трапляеш на патрэбны табе паверх хутчэй.
Я, зайшоўшы ў пад'езд, падышла да ліфта разам з маладой парай. Абодва ліфты стаялі на 5-м паверсе. (у нас лямпачкі спецыяльныя гараць з нумарам паверха, на якім ліфт)
Дзяўчына, націскаючы на "выклік" грузавога ліфта, кажа:
- гэты прыедзе хутчэй.
Паколькі ўсе згодныя, другі ліфт нават не выклікаецца. І тут...ліфт працягвае свяціць "5", не кранаючыся з месца... Мы утраіх пачынаем смяяцца. А дзяўчына выклікае пасажырскі ліфт са словамі:
- ну....калі там яго ніхто не трымае.)
(там, відаць, грузілі штосьці).
Карацей, чаканні не заўжды спраўджваюцца.) Нават відавочныя і 100 разоў пацверджаныя досведам.
