Катерина, ну дык і ў мяне пра матэматыку што так, што так гаворка. ) І так, калі гаворка пра 5+2, то няма сэнсу ў немарач дваічнай сістэмы пагружацца, імхо. Асабліва калі ўлічыць, што ў сучасным свеце ёй апроч праграмістаў, як разумею, ніхто і не карыстаецца. Большасць аперуе ўсё адно дзясяцічнай сістэмай. Таму і лагічней па мне у межах гэтай сістэмы ў гаворцы і заставацца.
Калі табе зручней з тваёй аналогіяй, то мне і яна пасуе.) Няма сэнсу, імхо, сцвярджаць, што 5-2 - гэта сума.) Калі мы абмяркоўваем задачкі 4-га класа.)
А так...я згодная абсалютна, што адзінае рэальнае, што вакол - гэта наборы гукаў, фарбаў, з'яў прыроды і г.д. А ўсё астатняе - словы, паняткі, асацыяцыі, не кажучы ўжо пра эмоцыі, матывы і г.д. - гэта суб'ектыўныя выдумкі чалавека. У мае межы, калі што, гэта цалкам сабе ўпісваецца.

Толькі ў нашай размове гэта нашто?

Мы ж збольшага разумеем адно аднаго. Значыць, карыстаемся нейкай агульнай сістэмай паняткаў. Нашто раптам сыходзіць у зусім іншую? Таксама правільную, таксама цікавую, але, імхо, мала актуальную ў межах гэтай размовы. Вось у філософскіх дыскусіях - так. Самае яно. )
А тут...можна колькі заўгодна гаварыць аб тым, што гэта ўсё ілюзіі, але калі карыстаешся імі сам, імі карыстаюцца ўсе вакол, то значыць іх і варта абмяркоўваць. У межах рэальнасці, а не абстракцый заставацца.

Але я не настойваю.) Можна і адначасова пра рознае. Толькі гэта штосьці з серыі "хто пра хату, а хто пра лапату" атрымліваецца. Імхо.
