Igra, э-э-э...
Паспрабую апошні раз.
Мне прыход у праваслаўе, асабліва яго прыняцце з нуля ў дастаткова свядомым узросце бачыцца сур'ёзным такім крокам. Не паходам на канцэрт улюбёнай групы.
Мне, паўтаруся.
Зоряна дала спасылку на кранальную музыку з тэкстам пэўнай тэматыкі ў выканнанні прыстойнага хора і сказала, што там як бы квінтэсенцыя таго, што яе да рэлігіі прывяло.
Мне не вельмі зразумела, ШТО там ёсць такога, у чым квітнэсенцыя. Усяго толькі.
Мне тыцнулі, што паколькі я пра хрысціянства з газет мяркую, і мне гэта нецікава, няблізка і незразумела, то і размовы няма. Я дазваляю сабе ўсумніцца ў гэтых словах. Ібо а) мяркую не толькі і далёка не толькі з газет б) мне гэта блізка, зразумела і цікава, бо як мінімум палову свайго жыцця я аддала менавіта гэтаму.
Мажліва з прычыны таго, што я падобнай і куды больш сур'ёзнай музыкі наслухалася і напелася вышэй за дах, я і задаюся пытаннем?
Мне сказалі нешта кшталту: музыка =рэлігія, катарсіс і іншае.
Усё так, толькі ніяк не звязанае наўпрост з рэлігійнасцю, як такой, тым больш менавіта з праваслаўем. І рабіць высновы пра тое, што ніхто апроч вернікаў на гэта няздольны, як мінімум, смела.
У сухім астатку. Выдатны ролік, годны ўвагі, слухання і адпаведных перажыванняў. Але па мне пра квінтэсенцыю (сосредоточено то, что привело меня к вере, к православию) не да месца тут. Цалкам дастаткова думкі пра тое, што ён кранае, блізкі, выклікае эмоцыі і пачуцці, у верніка, дапускаю, што рэлігійныя, так. Але ну не больш за тое.
Гэта тое, што я хацела сказаць. Але калі для кагосьці ўсё ж "сосредоточено" - ну і дзеля Бога.
За сім дыскусію заканчваю.
====
Солнцева, прыгожая карцінка.

Такая зіма сапраўдная. Чыстая, белая.
