Пра ўсё па-беларуску.

[Женщина дождя]

katia-ka, а я разглядаю з пункту дылетанта і ўсё роўна для мяне касцелы - гэта цуд
Кьяра, Эх, мела б машыну - правезла бы цябе по Беларусі, паглядзела бы ты на дойлідства беларускае... І адчула бы ты тады нашыя касцелы (я ж маю корачку экскурсавода)
Зразумела, што ролю... Тады, калі ласка адкажы - ён з-за вялікай любові да Беларусі размаўляе на мове? Ці па неяк іншай прычыне?

 

[Ильгрия]

Астатнія - толькі выконваюць ролю...пасла, міністра культуры, банкіра і г.д.

И мне здаецца, Латушка ролю свою выконвае годна, імхо, у дрозненні ад ішых кабінетных...

ён з-за вялікай любові да Беларусі размаўляе на мове?

асабіста яго не ведаю, але чаму б не?

 

[Женщина дождя]

Тады я зусім песіміст таму што на мой погляд у нас уверсе няма людзей, якія любяць Беларусь..

 

[k_ja_ra]

Эх, мела б машыну - правезла бы цябе по Беларусі, паглядзела бы ты на дойлідства беларускае... І адчула бы ты тады нашыя касцелы (я ж маю корачку экскурсавода)

Ладна, не буду працягваць...Не здолела я, значыць, думку сваю данесці...

ён з-за вялікай любові да Беларусі размаўляе на мове? Ці па неяк іншай прычыне?

Скажам, ён шануе мову і падкрэслівае гэта, у іншым выпадку гаварыў бы па-расейску. Бонусаў белмова у нашай краіне на жаль не дае...Таму не ведаю пра якія іншыя прычыны ведаеш ты. З задавальненнем паслухаю...

 

[Женщина дождя]

Кьяра, Я зразумела цябе - ты гаворыш што краявіды, касцелы - яна паўсюль, незалежна ад мовы... Мова - гэта першае для цябе...

 

[k_ja_ra]

Женщина дождя, зноў жа груба - так.

Я кажу, што касцёл у Гервятах - выдатны, прыгожы, кранае формай і г.д. Але Саграда Фамілія з пункту гледжання незалежнага мастацтвазнаўцы нічым не горшая, разумееш? Нашыя лясы і азёры - шыкоўныя, але горы дзе-небудзь у Славакіі нічым не горшыя ў абсалютным вымярэнні. Цэнным для мяне, беларускім, у якім я пачую душу, яны робяцца толькі разам з моваю, якая дае адчуць сябе часткай менавіта беларусчыны.

Але разам з тым кожны выкладчык бел. мовы і кожны дыктар зусім не абавязкова "беларус" у поўным сэнсе гэтага слова...

Не ведаю, як яшчэ растлумачыць...

А цэннасць бел. гаворкі побач, проста як такой, у тым, што людзям як токам па мазгах. Лясы яны штодзень бачаць. І наконт азёраў у курсе. А звычайнага чэла ў транспарце,( а не дыктара), які па-беларуску, раз на 5 год магчыма чуюць....Калі не на 10... Калі не ўпершыню ў жыцці....

 

[Женщина дождя]

Кьяра, да я зразумела цябе - не хвалюйся

 

[katia-ka]

Просто я іду к таму, каб размаўляць на мове праз гісторыю, касцелы,краявіды, Караткевіча....

+1

Кьяра, Эх, мела б машыну - правезла бы цябе по Беларусі, паглядзела бы ты на дойлідства беларускае... І адчула бы ты тады нашыя касцелы (я ж маю корачку экскурсавода)

И мяне вазьмице з сабой, калші зьберацеся!!!!!!!
Женщина дождя, я вас разумею наконт беларускага дойлідства))

Кьяра, ты бачыла міні-фільм J_Морс "Адлегласць"? Там вось менавіта так - востра, балюча, прыгожа... па-беларуску...

Гэта з беалрускасцю не звязана ніяк!

А абавязкова павінна быць звязана?

 

[k_ja_ra]

Женщина дождя, я спакойна. Як удаў.

 

[katia-ka]

таму што на мой погляд у нас уверсе няма людзей, якія любяць Беларусь..

А як тым, хто любіць Беларусь, на том версе апынуцца?

 

[k_ja_ra]

ты бачыла міні-фільм J_Морс "Адлегласць"?

Не, але вось толькі паглядзела... Ну... Пагоня Мулявіна мяне кранае непараўнальна болей, калі шчыра. Я неяк да канцэптуальных фільмаў не дарасла, відаць. Я падобны пра Менск бачыла...Нічога асаблівага, ІМХО.)))

А абавязкова павінна быць звязана?

Не павінна і не звязана. Можна захапляцца касцёлам і ненавідзець беларускасць наогул і белмову ў прыватнасці. Дзевы, вы праўда, не разумееце, ці прыкідваецеся?

Паспрабую так.... Мова - аснова нацыі, не я гэта прыдумала. Ёсць мова - ёсць народ, няма - няма. І ўжо народ робіць гісторыю, помнікі, памяць. Няма народу - няма каму рабіць. Мова - гэта адзіная аб'ектыўная рэч. Астатняе....
Гісторыю перапішуць, як рабілі не раз. Літ-ру перакладуць і будуць вывучаць па-расейску. Гэта і сёння робяць. Замкі?...напішуць новыя легенды на расейскай мове, і стане гэта часткай іншай культуры. Касцёлы? - так, прыгожа, будуць па іх архітэктуру вывучаць...

Яшчэ раз. Я не адмаўляю гэтае ўсё, вышэй названае (прыгожые краявіды, помнікі, замкі і інш.) Бог з вамі! Але без бел. мовы - гэта не беларускае ўсё. ІМХО. Гэта культура наогул, спадчына наогул, без нацыянальнасці.

 

[katia-ka]

Не, але вось толькі паглядзела... Ну... Пагоня Мулявіна мяне кранае непараўнальна болей, калі шчыра.

Можа, для цябе галоўная крыніцца набывання інфармацыі - моўная? Есьца ж візуалы, аўдыалы і кінестэтыкі. Вось я - візуал (з замашкамі кінэстэтыка ) Мне, каб нешта адчуць, не патрэбныя словы. "Пагоня" Мулявіна - гэта моўны пасыл. Прыклады дойлідства ў "Адлегласці" - візуальны. Канцэптуальнасць тут ні пры чым.

Няма народу - няма каму рабіць. Мова - гэта адзіная аб'ектыўная рэч. Астатняе....
Гісторыю перапішуць, як рабілі не раз. Літ-ру перакладуць і будуць вывучаць па-расейску. Гэта і сёння робяць. Замкі?...напішуць новыя легенды на расейскай мове, і стане гэта часткай іншай культуры. Касцёлы? - так, прыгожа, будуць па іх архітэктуру вывучаць...

А вось ў мяне ня так. Я не магу адчуваць сабе прыналежнай да гэтай нацыі без яе культуры. Вось гэта ўсё- і замкі, і гісторыя з яе статутамі, сеймамі і войнамі, і касьцёлы, і літаратура - гэта ўсе недзе у глыбіні мяне. І мова - гэта сродак вызначыць, што гэта ўсё - МАЁ, я частка ўсяго гэтага.

Пэуна лепш за ўсё гэта перадае фраза "я нарадзіўся тут на пяць стагодзяў пасля Францыска Скарыны". Разумееш?

 

[k_ja_ra]

Можа, для цябе галоўная крыніцца набывання інфармацыі - моўная?

Зусім не. Я візуал. Я на слых інфу не ўспрымаю. Пагоня - эмоцыі, якія нараджае музыка з тэкстам. Прычым, што характэрна, спачатку я верш чытала асобна..Потым толькі музыка...

Фільм "Адлегласць" - тэму не зразумела. Палова - імчыць машына, у чым фішка? А потым выявы некалькіх помнікаў. У чым прыкол? Я магу фоты паглядзець. Не кранае...

Я не магу адчуваць сабе прыналежнай да гэтай нацыі без яе культуры. Вось гэта ўсё- і замкі, і гісторыя з яе статутамі, сеймамі і войнамі, і касьцёлы, і літаратура - гэта ўсе недзе у глыбіні мяне. І мова - гэта сродак вызначыць, што гэта ўсё - МАЁ, я частка ўсяго гэтага.

katia-ka, дык у чым супярэчнасць? Гэта не магло б быць тваім, каб не было мовы. Я якраз пра тое самае. Мова робіць мне гэта маім. А так гэта проста культура. Так. ))) Каласы па-расейску не Каласы...

 

[Вишенка]

Хто там казаў пра Палессе, ааааа? Палессе - гэта маё. Мая мова пачалася ад палескіх бабулек, якія размаўляюць не зусім так, як напісана ў падручніку. І мне было вельмі прыемна, што яны мяне лічылі за сваю, у адрозненне ад іншых, "гарадскіх". Хоць я нарадзілася і вырасла ў горадзе і карову бачыла толькі праз акно аўто І гэта мая родная мова, я пераходжу на яе аўтаматычна, як толькі прыязджаю на Палессе. Нават з мужам так пачынаю размаўляць

 

[katia-ka]

Фільм "Адлегласць" - тэму не зразумела. Палова - імчыць машына, у чым фішка? А потым выявы некалькіх помнікаў. У чым прыкол? Я магу фоты паглядзець. Не кранае...

Ну не тваё... Не змагу дакладна адказаць, што ў ім такого, ў гэтым фільме. Да і ня трэба гэта

Гэта не магло б быць тваім, каб не было мовы.

Не. Яно заўсёды было маім. У маім дзяцінстве не было беларускай мовы, і да 10 класса яе амаль не было у маім лексіконе. Але захапленне краінай было. І гісторыяй. Як пачалося з 5 класса, так і жыве са мной.

 

[k_ja_ra]

Нават з мужам так пачынаю размаўляць

Чакай, а як ты размаўляеш з мужам не на Палессі?

Хто там казаў пра Палессе,

:blush1: Вишенка, я ўжо тлумачыла, назоў спадабаўся. Табе пашчасціла. Мне няма дзе было мову чуць. Наогул. Мае адзін дзядуля ў Менску жыў, а другія бабуля з дзядуляй таксама ў горадзе, дзе не быо месца бел. гаворцы, максімум акцэнту, ці паасобным словам, кшталту "гвалт". Так бабуля казала, калі крычаць пачыналі... ))) Я беларускую ад Надзейкі з дзецьмі пачула. Вось так, каб блізка і цягам 2-х гадзін. Я ўразілася, шчыра. Дзецьмі асабліва...))) БТ не лічыцца...

А краявіды з азёрамі як бы бачыла. І касцёлы злёгку...Мусіць чалавек быць побач. Хто дасць дакрануцца... І лепей за ўсё менавіта да мовы. Сумняваюся, што расповед, цікавы нават, пра замкі па-расейску здольны штосьці зрушыць...

 

[katia-ka]

Кьяра, проста мы з табой рознымі шляхамі ідзем да мовы. Ты праз мову пачынаеш успрымаць рэчаіснасць, а я наадварот - праз любоў і гонар за СВАЁ прыходжу да мовы.
Я не пра ўжыванне мовы ў штодзенным лексіконе, а пра павагу да яе

 

[k_ja_ra]

Але захапленне краінай было. І гісторыяй. Як пачалося з 5 класса, так і жыве са мной.

katia-ka, калі не сакрэт, адкуль узялося яно? У 5-м класе і краіны -та не было, не? СССР быў. Ці ты нашмат маладзейшая за мяне? Што вабіла цябе? І захапляла? Прабач, калі няёмкія пытанні, але цікава...

Ну не тваё

Відаць так.

 

[Igra]

Igra, і шэптам, зусім ціха... многа б ты на беларускай цяпер пісала, каб мяне не чытала?

ды ш ч э Кьяра, у патрэбны момант падгарнулася)))

:thank_you:

 

[k_ja_ra]

Igra, гэта залішне, праўда...Я не пра тое зусім. Мне не патрэбна гэта...

Я пра прынцып...)))