Лапа, моя читает как и бумажные книги, так и электронные. С технологией электронных чернил (когда для зрения хорошо). С 8 лет. Подарили бы раньше - читала бы и раньше. Экономит кучу времени и денег, все "редкие" и хорошие книжки нашли. Столько у меня бы в квартиру не влезло, и не все в биболиотеках есть. Так что всему своё время, и таким книжкам тоже.
- Статус
- В этой теме нельзя размещать новые ответы.
Urtica, хоть это уже и жесткий офф, но я люблю библиотеку и живые книги
)) картинки там можно посмотреть
)))) и запах
И главное, этот проект не спасет район от недостатка садов, а просто лишит детей еще и библиотеки, инвалидов и стариков - дневного стационара, ну и школьников пары десятков кружков. садики-то нужны не на Западе, где библиотека, а в Каменной Горке, а это за пару км оттуда. Короче, РОНО опять ковыряет нос через анальное отверстие
И главное, этот проект не спасет район от недостатка садов, а просто лишит детей еще и библиотеки, инвалидов и стариков - дневного стационара, ну и школьников пары десятков кружков. садики-то нужны не на Западе, где библиотека, а в Каменной Горке, а это за пару км оттуда. Короче, РОНО опять ковыряет нос через анальное отверстие
Пасля размовы з мамай і адсутнасці уцямнай рэакцыі з яе боку, зварот да чужога дзіцяці, каб абараніць сваё, калі яно само не спраўляецца, лічу цалкам дапушчальным і правільным.я вам больш скажу, тая мама супрацоунiк органау (прабачце, не знайшла у нескладовага), i ёй глыбока фiялетава, што мне падабаецца, а што не.
Так што тады ніякіх пытанняў.
Вооооось.А потом я вообще отзанималась один год на дзюдо и после того, как физически дала сдачи одному, стоящему на учете в милиции - никто не лез.
ну это вообще капецОна вчера подошла к тете и говорит - дай мне мобильник свой посмотреть, а после того, как та не дала - выхватила его с рук".
Вы ребенку сделали замечание,а не угрожали-это большая разница.Да и с угрозой в голосе, как бы кому тут на форуме это и не нравилось.
+100. Но именно в такой последовательности.Пасля размовы з мамай і адсутнасці уцямнай рэакцыі з яе боку, зварот да чужога дзіцяці, каб абараніць сваё, калі яно само не спраўляецца, лічу цалкам дапушчальным і правільным.
Так што тады ніякіх пытанняў.
Меня же возмущает,когда родители устраивают именно "разборки" с детьми,а не замечания детям.
и здесь +100.Не тое, каб усе павінныя займацца дэюдо, але вучыць дзяцей па мажлівасці разбірацца самім такі трэба.)
вот и я люблю живые книги,а от запаха аж тащусьUrtica, хоть это уже и жесткий офф, но я люблю библиотеку и живые книги картинки там можно посмотреть)) и запах
и мы любим. только у нас на библиотечные и старые книги аллергиявот и я люблю живые книги,а от запаха аж тащусь![]()
у вас и=х дети читают?
нет пока, там картинок нет. Но библиотекой для детей я не пользуюсь (хотя в принципе следовало бы, просто до нее ж еще дойти надо
Я не к тому, что библиотеки совсем не нужны. Нужны конечно. Просто если б я выбирала между библиотекой и садом, то сказала бы (как мама деток), что сад нужнее.
садики-то нужны не на Западе, где библиотека, а в Каменной Горке, а это за пару км оттуда.
это другой вопрос
А как должен реагировать родитель на жалобы воспитателя? Тут же "распять" дитя? ИМХО, очень правильно поступал. Главное, чтобы потом дома была проведена беседа.
ну, там родители разведены. Кто беседует -непонятно. Но мама очень адекватная и приятная. Она не распинала сына, но никогда не делала вид, что его поведение нормальное .
На мой взгляд, правильное поведение родителя в такой ситуации сказать: я понял, дома с сыном поговорю. А не делать вид, что так и надо(особенно при ребенке).
В год ещё ребенок и не понимает что делает,
он может и не понимает,но я считаю, что ребенку надо объяснять, что так делать нельзя, и не гордиться тем, какой ребенок большой и сильный. И я помню, что пока мы сами не разобрались, на этой детской площадке было находиться невозможно. Потому что как только я появлялась там с дочкой (ей был +- годик), он кидался и бил ее (как и всех детей вокруг). Я несколько раз просила его маму, чтоб она прореагировала, а она отвечала: ну что ж она у тебя такая мелкая, посмотри, какой он крупный (гордо так говорила).
Короче, я ее как-то спросила: можно мы его толкнем в ответ? она ответила: ну можно. Я взяла дочкины руки и ими ребенка толкнула. Он сел на попу (не ударился, ничего страшного). Мама как развопилась, как это кто-то посмел обидеть ее ребенка. Но с тех пор они к нам не подходили.
але вучыць дзяцей па мажлівасці разбірацца самім такі трэба.)
а с какого возраста? вот я для себя пока не решила. И вообще, я плохо понимаю, как можно научить девочку детсадовского возраста разбираться самой с хулиганами. Я учу их игнорировать.
З самага маленькага. На тым узроўні, які даступны.а с какого возраста?
А ў садку ёсць хуліганы?как можно научить девочку детсадовского возраста разбираться самой с хулиганами.
Ці там ёсць дзеці, якія шукаюць увагі, гульні, не ўмеюць выявіць свае пачуцці і г.д.?
Вучыць сябраваць, дагаворвацца, звяртацца па дапамогу выхавацеля, калі ўжо ніяк.
Хаця ў садку, імхо, паўтаруся, гэта не так актуальна. Там ёсць выхавацелі, якія ўвесь час побач і на тое яны і побач, каб дапамагаць дзецям вучыцца камунікаваць, а не толькі аплікацыямі займацца.
Я не прыхільнік ледзь што бегчы ў садок/школу і разбірацца з чужымі дзецьмі.
Памятаю, у маім 1-м класе хлопчыкі любілі дзяўчатак з доўгімі валасамі за коскі цягаць. У прыватнасці мяне і яшчэ адну дзяўчынку. Мне ў галаву не прыходзіла ні скардзіцца, ні дапамогі шукаць. Сама неяк разбіралася. А той другой дзяўчынкі усё бабуля насілася і душавыратавальныя размовы з хлопчыкамі вяла: а-яй-яй, які жах, не трэба крыўдзіць маю ўнучку.
Па ходзе чапляліся да яе ў выніку ў разы болей праз гэтыя размовы, чым да мяне.
Дзеці межы адно аднаго таксама правяраюць.
Дый увогуле. Хай спрабуюць самі. Усё жыццё не будзеш на дапамогу бегаць. Хай вучацца. Дзе лепей, дзе горш.
Я пра крымінальныя выпадкі не кажу безумоўна. А там, дзе магчыма і сумяшчальна з жыццём.
ПОЗИТИВНАЯ
Роза
Абсолютно правильноЯ правільна разумею, што дарослыя пачынаюць умешвацца ў працэс толькі пасля таго, як дзеці не здолелі разабрацца паміж сабою самі? І пасля таго, як уласнаму дзіцяці былі выданыя інструкцыі сказаць: гэта санкі мае, калі ты хочаш пакатацца, паспрасі мяне аб гэтым - я дазволю, ці не дазволю, але забіраць сама не смей.
Так? Правільна?
Так и спорить, получается, не о чем. Я ведь тоже не сторонник того, чтобы чужого ребенка по стенке с лету размазывать, как здесь было рекомендованоПасля размовы з мамай і адсутнасці уцямнай рэакцыі з яе боку, зварот да чужога дзіцяці, каб абараніць сваё, калі яно само не спраўляецца, лічу цалкам дапушчальным і правільным.
За косы - это ладно. А вот в теме про первоклашек параллельно обсуждалась аналогичная тема. Только началась с сообщения, что ребенку (первокласснику!) одноклассник один раз разбил нос, другой раз выбил зуб (к счастью, молочный, но все же!). Для меня это явный сигнал к тому, чтобы защитить своего ребенка, несмотря на все, что там говорит великая наука педагогика и не менее великая наука психология.Памятаю, у маім 1-м класе хлопчыкі любілі дзяўчатак з доўгімі валасамі за коскі цягаць. У прыватнасці мяне і яшчэ адну дзяўчынку. Мне ў галаву не прыходзіла ні скардзіцца, ні дапамогі шукаць. Сама неяк разбіралася. А той другой дзяўчынкі усё бабуля насілася і душавыратавальныя размовы з хлопчыкамі вяла: а-яй-яй, які жах, не трэба крыўдзіць маю ўнучку.
Па ходзе чапляліся да яе ў выніку ў разы болей праз гэтыя размовы, чым да мяне.
А ў садку ёсць хуліганы?
Ці там ёсць дзеці, якія шукаюць увагі, гульні, не ўмеюць выявіць свае пачуцці і г.д.?
Да, есть. Я ж писала про мальчика у нас в группе. Он - хулиган. А вот по какой причине - это другой вопрос. Но если честно, лично меня это мало волнует. Еще не хватало мне копаться в его психологии. Я очень рада, что наши воспитатели более не менее смогли с ним справиться. Ну да, я и учу обращаться к воспитателям, если что, а еще лучше просто с ним не общаться. По поводу подружиться. Он, по-моему, не подружился ни с одним ребенком в группе. Он просто этого не умеет. Он умеет крушить все и разбивать (ну как мне кажется со стороны). Я может и злая, но, по-моему, это проблемы его родителей (в первую очередь) и воспитателей и психолога сада (во вторую), как научить его общаться с детьми нормально, а никак не мои. Ну очень плохо я представляю, как моя дочка могла бы с ним подружиться, и, главное, зачем.
Памятаю, у маім 1-м класе хлопчыкі любілі дзяўчатак з доўгімі валасамі за коскі цягаць. У прыватнасці мяне і яшчэ адну дзяўчынку. Мне ў галаву не прыходзіла ні скардзіцца, ні дапамогі шукаць.
я согласна с Позитивной. Косы - это мелочь. Неприятно, но здоровью не повредит. А я помню из моего детства, что один мальчик лупил меня портфелем по голове. Ну так мой папа ходил в школу с ним разговаривал. Насколько я помню, бить перестали. И мне кажется, если будут обижать мою дочку, то и я пойду (перед этим поговорю с родителями обидчика, а если не поможет, то с ним). Психология психологией, а мне здоровье моего ребенка дороже.
а не слету?Я ведь тоже не сторонник того, чтобы чужого ребенка по стенке с лету размазывать, как здесь было рекомендовано
З самага маленькага. На тым узроўні, які даступны.
Пытаюсь представить. Не получилось. С годика, что ли? Ну ведь в этом возрасте именно родители учат не брать чужое, не отбирать и т.д. Как позволить таким малышам разбираться самостоятельно?
Дык я і не спрачаюся, уласна кажучы.) Разважаю хутчэй.Так и спорить, получается, не о чем.
Проста я прымерваю сітуацыю на сябе, на сваіх дзяцей.
А вы, хто гатовы з чыжымі дзецьмі размовы весці, прымяраеце?
Вось прыйшла чужая цёця і пачала вашае дзіця вучыць жыць. Як вам?
Мне б гэта вельмі не спадабалася.
Дарэчы, у мяне была недзе падобная сітуацыя. І так, у прынцыпе дзіця (дзеці дакладней, бо кампанія была, але неістотна) паводзілі сябе так сабе. І цёця ўзяла і схапіла маё дзіця і пачала яму тлумачыць, што так рабіць не трэба.
Дзіця прыйшло ў нумар да мяне (у доме адпачынку справа была) са слязьмі і ў гістэрыцы амаль.
Мне вельмі не спадабалася, шчыра скажу.
Ну я ж кажу, на даступным узроўні.)Пытаюсь представить. Не получилось. С годика, что ли? Ну ведь в этом возрасте именно родители учат не брать чужое, не отбирать и т.д. Как позволить таким малышам разбираться самостоятельно?
Вучаць як? Адразу нясуцца разбірацца? Я даю магчымасць пабадацца самім.) Пакуль сітуацыя ў межах. Пачынае за межы выходзіць, пачынаю дапамагаць разбірацца: а давай мы папросім, ці: а давай мы прапануем сваё, а папросім чужога і падабнае.
Але пачынаюць -та і самі паціху. Не трэба, думаю, увесь час над душой стаяць і кантраляваць, праўда? І чым далей - тым менш умешвацца. Тым больш проста тлумачыць і раіць, як дабіцца свайго, ці наадварот не саступіць, настаяць і г.д., а не ўмешвацца наўпрост.
Вы кажаце, коскі - дробязі. Цалкам згодная. Але тая ж бабуля так не лічыла. Праўда? Што лезла ў гэта ўвесь час. Межа, за якой пачынаецца ўмешванне дарослага, атрымліваецца, ва ўсіх розная.
Шчыра кажучы, тут і сапраўды няма пра што спрачацца. Бо большасць мам адэкватных і ніхто не хапае чужых дзяцей за грудкі і не даводзе да істэрыкі. Мне менавіта было патрэбна, каб хлапец не падыходзіў да майго дзіцяці і ен не чапае яе зараз, але гэта не значыць, што я яго хапала і трэсла. Я дарослы чалавек і ўяўляю усю адказнасць нават гаворкі з чужымі дзецьмі. І з таго што пісалі тут вышэй усе такія, але з друкаваных слоў кожны ўявіў сабе жахаў і разгарэлася спрэчка.Дык я і не спрачаюся, уласна кажучы.) Разважаю хутчэй.
Проста я прымерваю сітуацыю на сябе, на сваіх дзяцей.
А вы, хто гатовы з чыжымі дзецьмі размовы весці, прымяраеце?
Вось прыйшла чужая цёця і пачала вашае дзіця вучыць жыць. Як вам?
Мне б гэта вельмі не спадабалася.
Дарэчы, у мяне была недзе падобная сітуацыя. І так, у прынцыпе дзіця (дзеці дакладней, бо кампанія была, але неістотна) паводзілі сябе так сабе. І цёця ўзяла і схапіла маё дзіця і пачала яму тлумачыць, што так рабіць не трэба.
Дзіця прыйшло ў нумар да мяне (у доме адпачынку справа была) са слязьмі і ў гістэрыцы амаль.
Мне вельмі не спадабалася, шчыра скажу.
ПОЗИТИВНАЯ
Роза
Для меня в первую очередь было бы важно, имела ли эта тетя на это основания. Если бы выяснилось, что да - это было бы для меня поводом не стать в позу, а реально поработать с ребенком. Хотя, т-т-т, моя дочка таких оснований не дает.Вось прыйшла чужая цёця і пачала вашае дзіця вучыць жыць. Як вам?
Мне б гэта вельмі не спадабалася.
Но никого не били? Не кусали? Не царапали? Вещи не отбирали? Если нет - тогда о каких вмешательствах может идти речь? Я говорю о вмешательстве на уровне "взрослый-ребенок" только в одном случае: если есть угроза моему ребенку. "Учить жизни" в принципе никого не жажду и в адрес свой или своего ребенка это "обучение" не приемлю. Как то такІ так, у прынцыпе дзіця (дзеці дакладней, бо кампанія была, але неістотна) паводзілі сябе так сабе.
Ну, вот в случае, например, про нос и зуб я бы не посчитала такие разборки абсурдными. Вы ведь, вроде, тоже в этой теме были, правда? (если не путаю). Ведь, несмотря на все "должна", учительница мало что может сделать в такой ситуации. Ну - поговорит с ребенком. Ну - поговорит с родителями. А если толку нет? Ну вот как раз как в описанной истории. Очень она меня зацепила. Даже не знаю, что бы я делала на месте мамы...а не слету?![]()
Я Вам так написала,что б Вы поняли абсурдность разборок взрослый-ребенок.
Позитивней надо быть
![]()
Я не ад пачатку гаворкі, відаць, тут. Не чытала вашай гісторыі. Так што я збольшага не пра кагосьці пэўнага, а ўвогуле.гэта не значыць, што я яго хапала і трэсла.
Проста неяк для сябе думаю, што гаворкі з чужымі дзецьмі трэба для сябе амаль выключаць. Ну толькі калі сапраўды пра крымінальныя, літаральна, выпадкі, гаворка.
Ну ці бачыце...тая цёця, відаць, палічыла, што падставы дастаткова важныя.Для меня в первую очередь было бы важно, имела ли эта тетя на это основания.
Калі я да яе прыйшла, яна мне ўвогуле напляла, што я ёй удзячная павінная быць, бо яна маё дзіця з акна (!) дастала, а за шыварат яна яго, дзіця, зусім і не хапала.
І што крыўднае самае, што я ёй паверыла.
А па ходзе потым высветлілася, што акно там не адкрываецца ўвогуле ніколі.
Карацей, цёця -та хлуслівая аказалася.
А пасля бойкі рукамі не машуць, каб з ёй паўторна ісці разбірацца.
Дзіцяці давялося растлумачыць, што дарослыя не ўсе ўцямныя, і сярод іх бабы-ёжкі месцамі сустракаюцца.
А дзеці бегалі і перашкаджалі ўсяго-та адпачываць пасля абеду цёці.
Так, не павінныя былі бегаць у корпусе, безумоўна. Але, імхо, з жыццём сумяшчальна было. Ці можна было ўзяць дзіця за руку, а не трэсці за шыварат, сказаць: пайшлі да бацькоў, а мне ўжо выказаць, якая я безадказная мама.
А так...
І падазраю, што такія цёці не ў адным асобніку існуюць.)
Последнее редактирование:
Цёцей такіх дафіга. Не так даўно на іншым форуме спрачаліся пра тое, ці нармальна гэта -ехаць у цягніку побач з чужымі дзецьмі. Чаго я толькі не начыталася. І пра тое, якімі сродкамі такія вось цёці іх супакойваюць, і якія бацькі дурні ,што іх дзеці не могуць моўчкі, забіўшыся на паліцу, 12 гадзін ехаць... І зь п'янымі параўноўвалі (чаму бухаць нельга ў вагоне, а дзецям бегаць можна)...А дзеці бегалі і перашкаджалі ўсяго-та адпачываць пасля абеду цёці. І падазраю, што такія цёці ні ў адным асобніку існуюць.)
Последнее редактирование:
значит учитель в классе не авторитет. И не хотелось бы мне попасть к учителю,который не контролирует класс. Из вне ситуацию не разрулить,только изнутри. Не авторитет учитель-идите к завучу,директору. Они боятся выноса сора из "избы",нашли бы какие меры принять.Ведь, несмотря на все "должна", учительница мало что может сделать в такой ситуации. Ну - поговорит с ребенком. Ну - поговорит с родителями. А если толку нет?
И еще,надо учить стоять за себя (особенно мальчиков). У нас в саду был мальчик,родители которого жаловали на всех детей по очереди (и частично на девочек). Воспитатели уже привыкли к возгласам папы мальчика "немедленно исключить этого (того,третьего,десятого) ребенка". А мальчик провокатор был знатный: то подбежит рисунок порвет и быстренько станет в сторонке,то игрушку отберет и выкинет за шкаф и тд и тп. Естественно получал он плюшек от детей и не слабо. А родители все жаловались и жаловались... Мама верещала не только если ударят,но и обзовут,толкнут и тд. Требовала не допускать очередного ребенка до сына. И остался мальчик один,без компании. Потом уже родители возмущались "почему с нашим никто не дружит"? А кто дружить-то будет после всех разборок родительских?
ну а взять купе и закрыться-вариант, естественно,не рассматривался?(чаму бухаць нельга ў вагоне, а дзецям бегаць можна)...
а почему ж пьяного не брали за шиворот и не трясли,не угрожали? Слабо?І зь п'янымі параўноўвалі
Последнее редактирование:
Менавіта.Слабо?
Вот уж сколько раз об этом говорили в разных темках, но я так и не въехала - КАК именно учить стоять за себя?И еще,надо учить стоять за себя (особенно мальчиков).
- Статус
- В этой теме нельзя размещать новые ответы.
Поделиться: