Рэч у тым, што яго нібыта стаянне паміж галоднымі людзьмі і іх жаданнем паесці - не дадзенасць. А то, як сабе гэта ўявіў, чамусьці, і распісаў для нас адзін з дзейных персанажаў. Зацікаўлены і далёкі ад хвалёнай аб'ектыўнасці бок. Бок, які нават не абцяжарыўся тым, каб падысці і проста спытацца/папрасіць/сесці попач. І ўжо тады пабачыць, стаіць хтосьці на шляху яго жадання паесці ці не.не разумно это, стоять между голодными людьми и их возможностью насытиться
І як тут любяць пісаць, немец, за якога прыдумалі, нават не мае магчымасці расказаць нам тут сваю версію таго, чаму ён не падарваўся са сваім півам і не знік з вачэй галоднай кампаніі, каб нават не зневажаць сваёй прысутнасцю ім працэс.