у него есть, что почитать.
Гэта проста не то слова!!!
Прызнаюся, учора ўвесь дзень на ягоны блог убіла. :blush1: І гэта яшчэ не ўсё пачытала.)
Мяне проста распірала і працягвае распіраць ад жадання дзяліцца гэтым, даваць спасылкі ПРА ЎСЁ літаральна, што абмяркоўвалася і ў недарэчнасцях, і ў псіхальтанцы вышэй.
Стрымлівала гэта
і баязнь быць навязчывай.((((
Але такі падкіну спасылак. ) Раптам усё ж хто зацікавіцца і знойдзе там карыснае для сябе.
Толькі пад дэвізам: чытаем, назіраем, думаем.
Да абмеркавання тэмы гомасексуальнасці:
http://tumbalele.livejournal.com/10829.html
Пра "не так, як у мяне і міфічны замах на маё":
http://tumbalele.livejournal.com/15470.html
Пра правільнасць, аб'ектыўнасць і заўвагі на форуме:
http://tumbalele.livejournal.com/18927.html
Пра спрэчкі на форуме і нежаданне (немагчымасць?) адказваць і тлумачыць:
http://tumbalele.livejournal.com/48020.html
Пра "дадумванні":
http://tumbalele.livejournal.com/30832.html
І ўжо меней пра апошнія размовы, але пра гэта:
http://tumbalele.livejournal.com/53923.html
Ну пакуль усё.
Хаця там кожны артыкул - проста "нечто".
Дзевы, Катеріна і Лілак, шчыра дзякую за спасылкі на аўтара. Я ў поўным захапленні.

Наколькі цікава, зразумела, сугучна.
=====
про рациональное сознание
http://tumbalele.livejournal.com/35776.html
Так можно сказать о каком-то конкретном человеке,но наделить этим целую категорию сознания людей имхо дикое обобщение.
Ігра. Я паўтаруся. Гэта хар-ка ТЫПА свядомасці людзей. І звычайна хар-кі бываць досыць дакладныя і мажліва нават катэгарычныя.
Гэта як з тэпамі тэмпераментаў. Так, так і так. Вось толькі ў прыродзе няма чыстых тыпаў. Ёсць людзі, якім уласцівыя ў большай ступені хар-кі аднаго тыпа і ў меншай - другога. Разумееш?
а ты к какому типу сознания свое отнесла?

Ты пачытай спасылку, што я табе дала вышэй.)
Але пакуль спашлюся на наступнае:
Рациональное сознание - тонкая пленка над океаном бушующего мифолого-религиозного мира, который скрыт в каждом из нас, поэтому в чистом оно не существует. Но как же мне хочется, чтобы разум иногда все-таки пробуждался, и чудовищ в этом мире становилось немного меньше.
І камент да артыкула:
Я заметила, что в сложных, кризисных ситуациях я регрессирую сначала в мифическое мышление ("главное, не думать о плохом и тогда ничего не случится"), а если совсем "туши свет", то в религиозное ("Господи, помоги"). Но я это осознаю и считаю именно регрессом в эмоциональном кризисе, когда опоры нет.
Лічы гэта за адказ.))))