То бок менавіта лічыцца, што так трэба, і менавіта таму робіцца? То бок не таму, што адчуваеш уласную патрэбу, а таму, што трэба і хтосьці сказаў?Даже конкретно в моей семье подобный подход считается хорошим-вот такая "настоящая мать".
Бо маці, якія сядзяць пад школай, я бачыла. Але гэта маці, якія не працуюць, рабіць ім, апроч як пад школай сядзець, няма чаго. Ім у кайф пасядзець, паабмяркоўваць з такімі ж як яны, сустрэцьдзяцей і ўсё такое. Яны ў стэрэатыпе ці робяць так, як ім падабаецца?
То бок ім не трэба выяўляць заклапочанасць, яна ў іх ёсць натуральным чынам. Я проста хачу зразумець, што ў такім разе ёсць стэрэатыпам?
І я не ўяўляю сабе чалавека, які лічыць, што яму трэба выяўляць заклапочанасць. Гэта трызненне нейкае, як па мне. Яна ці ёсць, ці няма. І калі ёсць, то гэта стэрэатып - патрабаваць, каб яе не было.
DSimona, зразумела, дзякуй.) У мяне з пошукам жаноцкасці тое ж.))))