Эмоции присутствуют Но оценки события нет. Есть МОЯ грусть. Но событие не плохое
Правільна.) Падзея не кепская, яна сумная
, паколькі выклікае ТВОЙ сум. Сумная
для цябе, само сабой, а не аб'ектыўна. То бок крыніца тваёй эмоцыі - падзея ўсё ж. І ты дала ёй такую ацэнку - сумная. І таму ў цябе сум. Не?
Я проста задумалася, што першаснае ўсё ж? Ацэнка ці эмоцыя? З чаго эмоцыя, калі няма ацэнак? Скуль яна, калі з'ява ніяк не характаразуецца чалавекам?
Калі ніяк, то і эмоцый няма ў адказ. Хіба не?
а кто говорил про выключение боли? Как вообще это можно сделать?
Можа і ніхто. Я не настойваю.
Мне так прагучала. Як можна выключыць - не ведаю, таму і пытаюся, напэўна.
Калі гаворка пра тое, каб боль і іншыя негатыўныя пачуцці не адмаўляць, а ўмець з імі спраўляцца, аналізаваць, мажліва, нават выключаць прычыны гэтых эмоцый - то я тут згодная.)
Мне чулася пра адмаўленне, пра прыстаўку "без-". Значыць, толькі чулася?
не надо путать оценку ситуации и свои эмоции по ее поводу
І зноў я са сваім...а гэта дакладна не з'явы адкаго парадку? Ты нейкім чынам ацэньваеш сітуацыю, і рэагуеш на гэта эмоцыяй. Ну так жа? Ну з чаго раздражненне, калі з'ява табе падабаецца? Значыць не падабаецца? Значыць яна для цябе ці кепская, ці непрыемная, ці нейкая яшчэ, але пэўна ж з адценнем "мінус", раз выклікала раздражненне, не?
Ці ацэнка - гэта толькі тое, што вербалізавалася і агучылася ўголас і па мажлівасці большай колькасці людзей?
Безоценочность - это не безразличие и не бездействие. И точно не отсутствие позиции.
А што? Што, такім чынам, безацэначнасць?
Як яна можа выглядаць?
Можа за ўяўнай абыякавасцю якраз безацэначнасць і хаваецца? Скуль мы-то ведаем, што стаіць за тымі ці іншымі словамі ці, наадварот, іх адсутнасцю?
Ты дакладна маўчыш і не выказваеш пазіцыю толькі тады, калі табе ўсё адно?
Ці месцамі табе проста хочацца ўстрымацца? І ад выказванняў і ад ацэнак якраз?
Понимаешь, когда вопрос о том, что будет, если я приду в христианство, то ответ - приди и увидишь - вполне адекватный.
Но если вопрос касается конкретики самого учения - тут матчасть изучена и уже ПОСЛЕ ее изучения остались вопросы. И посыл прийти в церковь, ощутить благодать и т.п. никак не помогает мне понять, почему младенец умирает в муках, хотя нет на его душе никакого груза.
И ты сама читала все ответы во всех беседах. Они упираются вовсе не в отсыл к матчасти, а в отсутствие в этой матчасти ответов. Промысел Божий или не нашего ума дело - и весь ответ.
Ты, мажліва, болей у тэме. І што да хрысціянства і што да ёгі. І нават пэўна ж болей.
Я па шчырасці якраз па вярхах і там і там. Няма ў мяне патрэбы паглыбляцца настолькі, каб вось адчуваць, перажываць,
разумець. Разумець не тэарэтычна, а практычна. Пражываць і адчуваць скурай.
Таму мне і выглядае падобна месцамі.)
І пагаджуся з Іграй...Цярпенне хрысціян, баюся, выпрабоўваецца, на парадак болей, чым прыхільнікаў ёгі.)
Адны мы з табой чаго вартыя, а?
)) ))))
Ну і раз завялося пра гэта ўжо...Такі правільна хтосьці гаварыў, што варта адрозніваць цікавасць (інтерес) і цікаўнасць (любопытство). Першае - гэта якраз пражываць. Другое - па вярхах для агульнага развіцця, каб хоць уяўленне аб з'яве мець.
Дык вось, прызнаюся, у мяне другое большай часткай.)))) Таму, мажліва, і не складваюцца дыялогі на гэтыя тэмы.
Сыты галоднаму не таварыш.(с)
Так?
Ну і выдатна тады.)
Проста ведаеш...я падобныя размовы - пра пазітыў, пра безацэначнасць і падобнае амаль столькі, колькі на форуме тусуюся, назіраю. І столькі ж, колькі на форуме назіраю тэмы і размовы, якія ідуць у поўны разрэз з першым.
Я безацэначна.) Не крытыкую і не дакараю. Але крыху здзіўляюся даўно. ) Тлумачу...супярэчнасцю натураў, мяцежнасцю і неадназначнасцю іх.
Кстати, по поводу истории Руси, ее эволюции, ее выбора именно такого варианта религии, е такого развития очень интересно пишет Николай Усков на Снобе. У него цикл статей - очень интересно.
Кінь спасылку, клск. Ці сюды ці ў прыват.)
Каб не шукаць.
Дзякуй.)
