Школьная беседка Архив
- Автор темы Happy
- Дата начала
- Статус
Вось і я не ведала. Здагадвалася, што ў краіне з адукацыяй на нацыянальнай мове ўсё кепска, але каб настолькі...
Ну, і пра гены, якія пальцам не заціснеш. Мая мара спраўдзілася, пазнаёмілася з нашчадкам Якуба Коласа. Вось гэта дзядзенька! Нягледзячы на ўзрост, проста вах. Ездзіў сёння з намі ў складзе агітбрыгады) Сама заслухалася.
Parole, я по глубинке не очень в теме. Но отец мой - западник на белорусском языке школу заканчивал, она и сейчас белорусская. У мужа на брестчине школа была белорусской. А так не знаю. Как- то все мои подружки и сотрудницы из Минска . Часто про детей талантливых из глубинки читаю, там тоже часто школы на белорусском.
Я вот только все равно не очень поняла. Класс собирали в уже действующую белорусскоязычных гимназию или создаётся учреждение, которое отменили?
Я вот только все равно не очень поняла. Класс собирали в уже действующую белорусскоязычных гимназию или создаётся учреждение, которое отменили?
Вы, падазраю, пра вёскі распавядаеце. У масе сваёй вясковыя школы сапраўды навучаюцца па-беларуску, але далёка не ўсе. Наколькі далёка, не ведаю, спецыяльна сітуацыю не маніторыла.
Размова на бацькоўскім сходзе вялася пра адкрыццё першага беларускага класа па-за межамі гімназіі. У дадатак да гэтай тэмы распавялі пра саму гімназію і пра тое, што туды можна паступаць.
Не, у другі. Да майго сына і яшчэ аднаго хлопчыка. Хаця, так, маеце рацыю. Гімназія з 9-га. Сутнасць ад гэтага не змяняецца. Школа так і называецца - беларускамоўная гімназія нумар два горада Барысава. На пропуску сама чытала)
Прыйсці і падаць паперы. Іспытаў не будзе.
Усё роўна гэта не зусім чэсна. Янка траціць 40 хвілінаў, каб дабрацца да школы. Выбару ў нас няма, ці так, ці вучыць, скажам, матэматыку па-руску, чаго Янка не хоча. Мой старэйшы сын пераехаў у Мінск, каб вучыцца па-бларуску. Ад месца пражывання да месца вучобы траціць гадзіну на тое, каб даехаць. Назад - такім жа чынам.
Бывае горш.
voluntas, мой ездзіць таксама прыблізна гадзіну туды гадзіну назад, гімназія рускамоўная, ён з іншай прычыны ездзіць (не хоча мяняць гімназію пасля таго, як мы пераехалі). У кожнага свае абставіны, у каго мова, у каго ўмовы (прадлёнка), у каго настаўнік любімы...
Хаця канешне было б добра, каб у кожнай нават малюсенькай школцы быў беларускамоўны клас па_азначэнні, то бок незалежна ад пажаданняў бацькоў і напоўненасці класаў. Але пакуль што як ёсць. Гэта, думаю ў роўнай ступені і ад палітыкі залежыць і ад грамадства. Дый настаўнікаў беларускамоўных трэба некаторых саміх яшчэ вучыць ды вучыць. Кадраў няма.
Хаця канешне было б добра, каб у кожнай нават малюсенькай школцы быў беларускамоўны клас па_азначэнні, то бок незалежна ад пажаданняў бацькоў і напоўненасці класаў. Але пакуль што як ёсць. Гэта, думаю ў роўнай ступені і ад палітыкі залежыць і ад грамадства. Дый настаўнікаў беларускамоўных трэба некаторых саміх яшчэ вучыць ды вучыць. Кадраў няма.
Марфа Васильевна
зимофобка-летофилка
юлиа, нашим в прошлом году делали фото на чашках. дочь потом эту чашку бабушке подарила.
я сегодня под впечатлением, с утра в гимназии наблюдала сцену, как отчитывали девочку-старшеклассницу за то, что не пошла на завтрак вчера. Не знаю, это была классная или кто-то из администрации, но выражения были "У тебя совесть есть? ты понимаешь о чем я говорю? а как я вижу, ни у тебя, ни у твоих родителей совести и ответственности нет. Почему ты вчера на обед,ой, т.е. завтрак не пошла? ты что, не понимаешь, что кого-то там накажут (не помню кого). Сегодня ты будешь есть?" Девочка говорит "не знаю, наверное". "Так наверное или будешь, ты не понимаешь, как это серьезно". Девочка в ответ "не буду, Дашу (старосту видимо) я предупредила". "Когда ты успела предупредить? ты же только пришла? всё с тобой понятно" и с недовольным лицом фыркнув на девочку удалилась. И всё это громко, на весь холл...
Бобелек, оо, я один раз видела, как учитель младших классов в столовой запихивала силой в рот булку мальчику так, что тот просто синел и его начало тошнить, но у него был полный рот и он давился не то рвотой, не то булкой. И это со словами : ешь, государство за тебя заплатило! На глазах у других детей, работников столовой и учителей (!!!), которые не сделали вообще ничего. Я реально орала диким воплем, хотя вообще не знала, ни что за мальчик, ни что за класс. Я орала и на эту училку, и на тех, которые смотрели на все это безобразие. А ребёнок не мог даже открыть рот, чтобы эту булку выплюнуть. Я пальцем доставала, чтоб дите не удавилось.
Зашла, называется, в столовую, дочку забрать.
Зашла, называется, в столовую, дочку забрать.
- Статус