Orion, ты святая. )ну да..
Я вось усведамляю, часам ужо пазней, што мая гатоўнасць прыняць і "пасунуцца" са сваім па нейкіх момантах ці тэмах, ці з пэўнымі людзьмі, мякка кажучы, вельмі абмежаваная. То бок у думках я магу сабе колькі заўгодна сцвярджаць: ды не, ды я ж гібкая, ды я ж... але непрыняцце можа сядзець куды глыбей за гэтыя думкі.))))) І тады такое неразуменне раптам атрымліваецца... непераадольнае літаральна.)
Вось. Я пра гэта. Без выказванняў кшталту: няма чаго мятаць бісер перад свіннямі.Хотя можно, конечно, просто повернуться и уйти.
не атрымаў таго, што хацеў/планаваў - падзякаваў, умоўна кажучы, за навуку, і пайшоў далей.
А іначай...чым ты лепшы за таго, хто мозг выносіць? Тым, што твой вынас, на твой жа погляд, больш правільны?