если стать посреди нью йркского магазина и громко спросить по русски
ого.) Ну гэта ўжо дакладна на аматара атракцыён.))))
Ну что бы найти в Литве не говорящего по-русски или не понимающего по-белорусски продавца, надо очень постараться.
а уж в Литве и Латвии и подавно
Людзі, а адкуль вось гэты матыў усплыў? Хіба хтосьці гаварыў, што ў Прыбалтыцы па-руску не разумеюць?
А ўвогуле...я падумала, што, напэўна, у кожнага свая карма.) Адным прадаўцы не ўсміхаюцца і касіры не вітаюцца, другія ў гіперах увесь час блукаюць.)))) Хто на што вучыўся, відаць.
Ну і каб пра натуральныя інгрыдыенты ў сырках распытаць, гэта яшчэ прадаўца вылавіць трэба.

Прытым таго, які з малочнага аддзелу, а не проста міма праходзіў. (адказ - я з іншага аддзелу, па маіх назіраннях, самы папулярны ў гіперах

). Гэта не каўбасны аддзел з кулінарыяй, дзе худа-бедна прадавец заўжды на раздачы.) Хаця з тым, што калі чалавеку трэба, то ён такі ці прачытае, ці прадаўца дастане, ці іншых пакупнікоў спытае, згодная.) Тут ключавое, напэўна, наколькі чалавеку трэба і/ці трэба ўвогуле. )