Ну напрыклад, гатэль Еўропа. Калі будавалі гэты гатэль, усё гучала вельмі прыгожа. То бок будуем не таму, што гатэль партэбны, а каб гістарычную праўду як быццам аднавіць. Бо будуем жа на месцы, дзе калісьці першы менскі гатэль стаяў.)))
Збудавалі. Толькі пра гісторыю там нічога не нагадвае. Бо гэта сучасная пабудова з бетону і шкла. І месца насамрэч не тое. Бо той, "гістарычны" гатэль побач, а не, дзе цяпер быў. А на месцы сучаснага гатэлю стаяў будынак (каб не памыліцца) ці то першай бел оперы (прынамсі менавіта там оперы і ставіліся), ці то канцэртная зала. (прабачце, шчыра кажучы, мне самой гісторыяй і не толькі Менска яшчэ займацца і займацца).
Дык вось і казаў лектар. А не было б лепш там менавіта залу збудаваць? Каб тыя ж студэнты Кансерваторыі, што побач стаіць, і ліцэю музычнага там гралі, канцэрты ладзілі, а людзі прыходзлі і слухалі. Вось і была бы гісторыя.))) А так стаіць паўпусты будынак. Дзе адзін нумар страшных грошай каштуе. Затое ГАТЭЛЬ. І гісторыя Менска, як быццам.)))
Гэта , можа, не лепшы прыклад менавіта "гістарычнай" складаючай. Але прынцып.))
Ці, напр, зладзілі паркінг насупраць тарговага дома На Нямізе. (па праўдзе, я нават не ведала, што там паркінг, хоць кожны дзень там на працу езджу). Як быццам пад даўніну зрабілі. Але гэта штучна ўсё....)))
То бок, як робіцца? А... гэта ўсё старое, ніякае. Гэта парушым. А вось потым возьмем прыгожа з бетону збудуем і фарбамі размалюем "пад хахламу". Хай глядзяць.)))
Тое ж Троіцкае прадмесце, як разумею, да даўніны такія ж адносіны мае, як бузіна да дзядзькі.)))
Ну гэта я так, што ад лектара, што ад сябе распавяла. Ён многія рэчы ўзгадваў, аб якіх я нават і не ведаю...
Распавядаў, што насамрэч большасць помнікаў не ў вайну пацярпелі, а як раз у мірныя гады. Пры чым не ў апошнія часы гэта пачалося. Будынак гародской ратушы, напр, яшчэ ў 19 стагоддзі зруінаваны быў. Паводле прыказу Расейскага імператара: "каб нішто пра самастойнасць і магдэбурскае права менчукам не нагадвала"...
Ну і г.д.
))))))))
на заняткі трэба неяк запісвацца ці магчыма прыходзіцьб калі адбываецца?
Прыходзьце так. У мяне туды калега пайшоў. Уявіце, чалавеку ўжо за 50. Але яго дачка з мужам - беларускамоўныя, унук таксама. І ён мае жаданне цяпер моваю заняцца. Бо ўнук выпраўляе.

)))
Кажу ж, падобнае прыцягвае падобнае.

Ён мне раздрукоўкі, што там давалі, таксама зрабіў. (на жаль пакінула на рабоце). Але добра там усё зроблена. Заўвагі нейкія ёсць, адметнасці. Тое, на што варта ўвагу звярнуць. Якія выразы, напр, ёсць штучнымі для бел мовы. А якія, наадварот, варта выкарыстоўваць.)))
Калега задаволены. ))