Тут не зразумела) Але дазволю,што б там ні было))п.с. калі дазволіш, тэма раскрытая ўсё ж.
"Не хавайцеся беларускага"? Так будзе пісьменна?Можа і так,не звярнула ўвагі.Так,гучыць больш па-беларуску без "ад".
Тут не зразумела) Але дазволю,што б там ні было))п.с. калі дазволіш, тэма раскрытая ўсё ж.
Тут пагаджуся, бадай.).Мне спадабалася работа,а для студэнцкага ўзроўню нават добра
раскрытая, не расчыненая.Тут не зразумела.
А,дарэчы,чаму шкодна?нават шкодна апранацца ў іх дзеля таго толькі, каб беларусам пачувацца.
Ага. І мне.Так,гучыць больш па-беларуску без "ад".
А,дзякуй!У мяне былі сумневы,і вялікія,што расчыненыя будуць дзверы,а не тэма)))Але ж вось як,трэбы прыслухоўвацца да сябе-колькі разоў ўжо упэўнівалася наконт гэтага- датычна шматлікіх рэчаўраскрытая, не расчыненая.
А,дарэчы,чаму шкодна?
А мне спадабалася, менавіта тым, што такая простая і зразумелая карцінка. Спадніца - не лапціНу і як па мне...дык спадніца залішняя была ў гэтым шэрагу.
Менавіта.) Я пэўная проста, што ў цябе пачуццё ёсць.)трэбы прыслухоўвацца да сябе
Ведаеш, у мяне месцамі і сумневаў няма, а ўсё адно "кніга расчыняецца".))) Працэс гэты - аўтаматызма і нязмушанасці - такі доўгі, блін.(У мяне былі сумневы
Так,дзякуй,я з большага таксама цаню "знутры" і шчырасць.Але як тут раздзяліць,хто і чаму,з якіх матываў апрануў спадніцу з беларускімі ўзорамі па падолу?Вось у мяне ўзнікае часам такое жаданне,гэта будзе "вонкава"?І таму дрэнна?Вонкава бо. Я не веру у вектар "звонку -> унутр". Я веру ў адваротны. Знутры -> вонкі.)
Падумала.Але як тут раздзяліць,хто і чаму,з якіх матываў апрануў спадніцу з беларускімі ўзорамі па падолу?Вось у мяне ўзнікае часам такое жаданне,гэта будзе "вонкава"?І таму дрэнна?
не бачу ў ёй нічога агульнага з "сарафанам"Пагатоў у стылі "сарафан".
У стылі сарафан?Гэта прыгожаМажліва, я проста не люблю спадніцы, як такія. Пагатоў у стылі "сарафан". )
Я хутчэй не літаральна пра гэтую спадніцу, а крыху шырэй, ці што.не бачу ў ёй нічога агульнага з "сарафанам"
Не, я не хачу іх абмяркоўваць, роўна як не хачу абмяркоўваць рэчаіснасць. Гэта, як паказвае досвед, нічога не дае. Ні мне, ні апанентам.Ты хочаш іх абмеркаваць?
Вось такі да. Гэта супадае з маім меркаваньнем.Саромецца спадніцы і з усіх сшыткаў і кніг,каб паставіць кубак з кавай,абіраць менавіта беларускую,як найменьш цэннаю.Гэта паказальна,на мой погляд,калі гаварыць аб ажыццяўленні ідэі,якую малі на ўвазе аўтары.
як я бачу, там сэнс ня ў гэтым. А ў тым, што беларускае як раз і ўспрымаецца як "сялянкае", нецікавае. А хочацца "зламаць сцэнар". Адсюль і першыя 2 вобразы відэараду.Мова і фальклор - істотна розныя рэчы.
Не цярплю, калі паміж імі знак роўна ставіцца.
Мне ківок у бок фальклору там пабачыўся.
А мне нармальна)У мяне тут пункціка няма и аргументаў я такіх не чула)Дарэчы,аргументы такія да чаго?Бадай што абарончая пазіцыя на гвалтаванне)))Не магу паверыць,што у спакойнай,паважлівай размове адкульсці ўзнікнуць такія аргументы)Магу памыляцца.Мне настолькі гэтая паралель "мова-беларускасць-цячэ вада ў ярок" няблізкая, што не магу.
Мы ў сябе пад носам не бачым,не хочам бачыць,ўсё кудысьці глядзім,ангельскую вывучаем...а іншыя і ў нас бачаць.Аб гэтым і той ролік,што студэнты зрабілі,на мой погляд.Палюбі сябе сам спачатку-не хавайся ад беларускага.Творческие люди в поисках вдохновения ездят за рубеж, чтобы напитаться чем-то, через себя это пропустить. Тогда это новое воспринимается как «ух!». А здесь, оказывается, все рядом. Оно все родное, и в этом наибольшая ценность. Почва для творчества очень благодатная. Потому что здесь наши корни.
«Човен Буль-буль» и «Конь тсссссс» – польские проекты. Польского дизайнера впечатлили белорусские деревянные игрушки. Так, челнок стал шейкером, а конь – оригинальной открывалкой для бутылок. Этноулицы наверняка поднимут настроение любому горожанину. А если это будет целый дом?
А вось,дарэчы,якія ходзікі прывабныя,я б такія набыла На жаль,не нашыя беларусы іх зрабілі...
Не ведаюА што перашкаджае нам зрабіць якія-небудзь гадзіньнічкі у беларускім стылі?
В преддверии Нового года мы все немного впадаем в детство и сметаем с прилавков магазинов сотни милых безделушек и килограммы шоколадных лакомств. Но так часто и подолгу ищем что-то особенное для самых близких, для своего дома. Сколько нужно слов, чтобы высказать мысль? Иногда только одно. Сколько нужно штрихов, чтобы придать пространству эмоцию? Порой одна яркая вещь скажет больше, чем сто случайных предметов.
Вспомнить страну грез из детских снов и воплотить ее в реальность вы сможете 7 и 8 декабря на Первом Рождественском HandMade Фестивале ЦЕХ32. Вас ждет море подарков, выполненных с любовью и душой, рукотворные елочные игрушки, плюшевые зайцы, будто пришедшие из старинных бабушкиных сказок, расписные ароматные пряники, праздничные яркие свечи. Подарки на любой вкус вы сможете выбрать на нашем празднике! Для тех, кто хочет вдали от огромных магазинов и большого города окунуться в теплую атмосферу Рождества и Нового года, мы предлагаем взять детишек и предаться праздничным беззаботным играм с нашими актерами. На протяжении двух дней они будут радовать вас тематическими представлениями. Для любителей полакомиться различными сладостями мы подготовили несколько сюрпризов, которые вы сможете попробовать и даже прихватить с собой.
і на гэтым форуме прасоўваюць вельмі актыўна і паспяховапавлопассадские прасоўваюць.
Мне так падабаецца ўсё,што нібы з бабушкінага куфару)))елочные игрушки, плюшевые зайцы, будто пришедшие из старинных бабушкиных сказок
Дык і я ўжо амаль трымаюся)))З такой апантанасцю чалавеку сапраўды трэба краму з хусткамі рабіць )))сама набыла, і сабе і маме