только зависимость тут где...
у тым, што ты ведаеш і ёсць залежнасць. Ты пры ўсім жаданні не можаш вярнуцца да кропкі, калі не ведаў.
Скажам дзеці, якія не каштавалі цукерак, не церпяць ад іх адсутнасці. А калі хоць раз пакаштавалі....
То бок думка наступная як бы - а ці трэба абавязкова ведаць?
Вось жорсткі прыклад, але добра адлюстроўвае сутнасць. Цыгарэты.
Я не каштавала іх ні разу ў жыцці. Ну так атрымалася неяк. І не хачу каштаваць.
Хаця тэарытычна...як я магу абіраць курыць мне ці не курыць, калі я ні разу не спрабавала, правільна? Хіба мой выбар не курыць свядомы? Тым не менш я не хачу.

Мне не трэба гэтае веданне. Хаця мажліва, калі б я пакаштавала (пазнала гэта), падсела, потым знайшла ў сабе моц і кінула, маё некурэнне было б куды цэннейшым, чым цяпер.)))))) А так...мне яно нічога не каштуе. Ніякіх высілкаў і намаганняў, ніякіх тамленняў, ніякіх сумневаў. Чысты інстынкт.)))
якое цудоўнае слова "свядомасць"

Увогуле свядомасць - гэта "сознаніе", а не "сознательность". Апошняе мае крыху іншае адценне ў рускай мове, імхо. Блізкае да "порядочность". ))))
А так цікава, так. Гэтыя моўныя прыколы, аналогіі, супастаўленні...

Я, прыкладам, ужо другі дзень не магу знайсці расейкага адпаведніка "наканаванасці". У слоўнік спецом не заглядваю. А сама рэальна не магу.))))
Знайшла! Предопределенность.

) Так?
у животных та "свобода" о которой ты говоришь называется инстинкт.
Atex, а ў дзяцей? Як называецца свабода ў дзяцей?
Разный,разныйТолько все же я считаю оба пути приемлимыми.Ты,как я поняла,только один.В этом разница?
Ну па ходзе, я ўжо не ўпэўненая, што толькі адзін...
Неяк у працэсе пошука прыкладаў і жадання пакапацца самой і растлумачыць іншым, са здзіўленнем высвятляеш, што ўсё не зусім так, як падаецца на першы погляд.
А онкология и ССЗ,их массовость,это болезни развитой цивилизации
Так. Толькі сэнс яшчэ і ў тым, што дзякуючы цывілізацыі людзі элементарна сталі жыць долей. Раней да анкалогіі яны проста не дажывалі.
Так што цывілізацыя і веданне гэта заўжды палка з 2-ма канцамі.
Подлинный выбор есть результат знания.
Я думаю, у святле апошняй дыскусіі лепей гаварыць не аб выбары, а аб свабодзе.
Наконт выбара, як такога, я пад тваімі гэтымі словамі цалкам падпісваюся.
Але ў сэнсе свабоды...тут дыалектыка насамрэч. Выбар - гэта само па сабе несвабода. Гэта цяжар. Гэта адказнасць. А любая адказнасць - гэта несвабода.
То бок глядзі, які ланцужок малюецца:
подлінны выбар - гэта вынік ведання. А выбар - гэта адказнасць і несвабода. Адпаведна вынік ведання - несвабода.
Парадокс, і тым не менш...