Психологическая беседка. Архив
- Автор темы Mahima
- Дата начала
- Статус
Спасибо, понятно)
Я немного не так понимаю) Ответственность руководитель взял тогда, когда подписал приказ о назначении на должность и это не обсуждается. А вот внутри коммуникации, кмк, руководитель вовсе не должен брать ответственность за несправившегося подчиненного.
Предполагаю, что мы просто под разными углами смотрим, а описать трудно)
по-моему, чистый критикующий родитель...
Igra, по моему мнению, у позиции Взрослого нет негативных проявлений. Его эмоциональные характеристики - это спокойное присутствие, теплая доброжелательность, отсутствие ярких и импульсивных эмоций.
Те негативные проявления, которые присваиваются Взрослому - это характеристики Родителя.
Вот эти имею ввиду:
'Возможные негативные проявления - недовольный критик, отдельный - холодный и отчужденный, требует только дела, «без сюсюкания». Маячки позиции Отдельного: Отстань. Я сам сделаю. Тебя просить – себе дороже. Давай уже по делу, без сюсюканья. Тебя не спрашивали. А кто тебя просил? Хочешь сделать хорошо – сделай это сам.'
Проблема интернета в том, что здесь преобладает научно-популярная литература.
Те негативные проявления, которые присваиваются Взрослому - это характеристики Родителя.
Вот эти имею ввиду:
'Возможные негативные проявления - недовольный критик, отдельный - холодный и отчужденный, требует только дела, «без сюсюкания». Маячки позиции Отдельного: Отстань. Я сам сделаю. Тебя просить – себе дороже. Давай уже по делу, без сюсюканья. Тебя не спрашивали. А кто тебя просил? Хочешь сделать хорошо – сделай это сам.'
Проблема интернета в том, что здесь преобладает научно-популярная литература.
Lilac,
Lilac, ну вот здесь и расхождения. Я допускаю, что негативные проявления есть у всех трех позиций. Позиция В в чистом виде несовершенна, имхо. И я не читаю у Берна, да и нигде, что цель-это позиция В. Цель-эффективная коммуникация, а достигается она осознанным и умелым переключением позиции адекватно конкретной ситуации/собеседника.
Да, и у вас, как и у Кьяры, мне так показалось, есть предубеждение против позиции Р. Могу ошибаться, извините, если что.
Да это не проблема) Мы ж просто разговариваем.
Там выше я давала ссылку, что Берн и писал свои знаменитые книги как популярную литературу. Его ранние работы немногие читали, а именно они являются научными работами.
можно ли из позиции Ребенка или Родителя адекватно оценить ситуацию? Адекватно оценивает Взрослый и может принять решение 'как бы стать Р', как в Магдином примере про руководителя.
Из позиции-можно, из эго-состояния, возможно, что и нет.
Вы же сами отмечали разницу между позицией и эго-состоянием. Так вы сейчас о чем?
))Когда я пишу *позиция В*, я имею в виду позицию В
То бишь я говорила о позициях.
Если говорить об эго-состояниях, то у меня будут несколько другие раскладки, разумеется.
Штосьці было падобнае.) Пасля твайго поста пра тое, што ты пісала, але перадумала і лепей скончыць.
З гэтага я зрабіла выснову, што ў цябе ёсць адчуванне, што цябе няправільна разумеюць. нават перакручваюць тое, што ты кажаш ("очевідно, что меня понімают превратно"), і таму ты вырашаеш скончыць.
Мне захацелася растлумачыць, што гэта не так. Што мы проста размаўляем. І што ніякая ты не ехідна, ну... ці тады і я недзе такая ж
і што не думаю, што ў нас ёсць мегаразыходжанні тут, пра што я ўжо калісьці і пісала і г.д. І вось у гэты момант так.
Мне падумалася, што я, напэўна, выглядаю клапатлівым бацькам.)))))Не тааааак.))
- Пецька! прыборы!
- пятнаццаць!
- што пятнаццаць?!
- а што прыборы?
============================
усё гэта кепска для жыцця. Для паўнавартаснага жыцця. І менавіта таму для асобы патрэбны ўсе 3 эга-станы. Але для камунікацыі, у агульным і цэлым зноў жа, апісанае табой добра. І менавіта таму для камунікацыі, на мой погляд, аптымальнай ёсць пазіцыя дарослага.
Гэта прыватны выпадак камунікацыі. І так, у асобных выпадках, я думаю, Бацька (Р) эфектыўны. Калі трэба паставіць на месца якога-небудзь вахцёра, які ўявіў сябе прэзідэнтам, ці суразмоўцу, які лічыць, што мае права ўвесь час павучаць, ці яшчэ што.
Але штатна і ў агульным - я за "дарослага." )
========================
То бок адэквантыя сітуацыі паводзіны - гэта і ёсць пазіцыя дарослага.
п.с. Наколькі я разумею, эга-стан і пазіцыя - гэта па сутнасці недзе адно і тое ж. Проста першы тэрмін карыстаюць псіхолагі, другі - сацыёлагі. Першы кажа пра асобу, другі - пра камунікацыю.
Последнее редактирование:
Хацела ж яшчэ пра гэта напісаць, бо і мне цікава:
Але калі, прыкладам, ў адказ на пытанне гучыць парада, што і як чалавеку належыць рабіць, ці раптам на пустым месцы прапануецца дапамога (у роўнай размове, а не калі дапамогі просяць), то, імхо, пазіцыя тут адназначная.) Незалежна ад адчуванняў суразмоўцы ці усведамлення/неўсведамлення самога чалавека.)
Мне так гэта бачыцца.
Іншая рэч, што суразмоўца можа з ёй, такой пазіцыяй, і не пагадзіцца.) Але тады і камунікацыя паводле Берна спыняецца/заканчваецца.) Бо яна мажлівая толькі пры паралельных трансакцыях.
Думаю, можа і сам чалавек памыляцца наконт сваёй пазіцыі (ці лепей сказаць, не ўсведамляць яе), а можа і суразмоўца памыляцца ў сваіх адчуваннях. Асабліва калі дакладных маркераў/маячкоў няма. Ну...кшталту загаднага ладу, прыкладам, ці надзвычайнай колькасці прабачэнняў ці яшчэ чаго падобнага.
Але калі, прыкладам, ў адказ на пытанне гучыць парада, што і як чалавеку належыць рабіць, ці раптам на пустым месцы прапануецца дапамога (у роўнай размове, а не калі дапамогі просяць), то, імхо, пазіцыя тут адназначная.) Незалежна ад адчуванняў суразмоўцы ці усведамлення/неўсведамлення самога чалавека.)
Мне так гэта бачыцца.
Іншая рэч, што суразмоўца можа з ёй, такой пазіцыяй, і не пагадзіцца.) Але тады і камунікацыя паводле Берна спыняецца/заканчваецца.) Бо яна мажлівая толькі пры паралельных трансакцыях.
Вся коммуникация состоит из частных случаев. Согласись, будет глупо, если я начну список подобных ситуаций предоставлять, просто в доказательство, что это не исключение.
О.... как я не согласна. Такая хорошая коммуникация - коммуникация роботов.
Я згодная.
Тут яшчэ, напэўна, важна ў якой пазіцыі твой візаві.
І я цалкам дапускаю, што ў выпадках, калі ён ні разу не на дарослай пазіцыі, эфектыўнейшай у камунікацыі з ім будзе таксама пазіцыя недарослая. Асабліва, калі гаворка ідзе пра непрацяглую, выпадковую камунікацыю.
Калі гаворка пра камунікацыю працяглую, з людзьмі, якімі ты перасякаешся ўвесь час, то аптымальны варыянт - гэта двое дарослых. Але зноў жа....калі адзін з іх ну ніяк не можа ці не здольны дарослым быць, ну...тады даводзіцца падстройвацца, напэўна.
То бок я не гавару катэгарычна: толькі дарослы і ніяк іначай! Не. Але "дарослы-дарослы" - гэты найлепшы варыянт камунікацыі, да якога хацелася б імкнуцца.
Зусім не. Гэта камунікацыя, у якой ёсць месца ўсяму. Проста ўсяму - сваё месца і час.
"Дарослы" гэта адчувае, разумее і паводзіцца адпаведна гэтаму.
Увогуле, у мяне ёсць адчуванне, што мы кажам пра адно і тое ж, проста называем гэта рознымі словамі.
Дарослы - гэта не той, хто на вечарынцы ходзіць, як статуя. А той, хто разумее, што там да месца амаль дзіцячая мадэль паводзінаў.
Проста ты, Магда, і Ігра, як я разумею, называеце гэта дзіцячай пазіцыяй. А я і Лілак (зноў жа, як я гэта разумею) называем гэта пазіцыяй дарослай, якая ўключае і адпаведнасць сітуацыі ў тым ліку.
Чалавек, які на звычайным форуме ці ў кампаніі звычайных людзей пачынае сыпаць спецыфічнай тэрміналогіяй - гэта не Дарослы і нават не Бацька, як па мне.) А Дзіця, якое цешыцца ўласнымі мегаведамі і не разумее, што яны ў месцы, дзе ён знаходзіцца, выглядаюць недарэчнымі.)
Не знаю точно про что здесь речь, но я приняла за точку отсчета то, что эго-состояние и позиция разные вещи. Сначала, вроде, и Лилак об этом писала, если не ошибаюсь.
=========================================
У меня довольно похоже получилось-Этот тест на абстрактные изображения покажет вашу истинную сущность
Я так і не ўцяміла розніцы, калі яна ёсць. А з кантэкста розных спасылак, якія цытаваліся нават тут, мне падалося, што гэта адно і тое ж.
Адзінае, што я зразумела, што гэтыя станы/пазіцыі могуць быць свядомымі і несвядомымі. То бок можна свядома "уключаць" Дзіця ці Бацьку ў выпадках, калі гэта ці трэба ці проста адпавядае сітуацыі. А можна лічыць сябе Дарослым, але на справе паводзіцца Дзіцяцем ці наадварот тыповым Бацькам, выдаючы бясконцыя загады, парады і г.д.
Першае - разумна і правільна. Другое, адпаведна - не.
========
І я паспрабую змяніць тэму.) Бо ёсць адчуванне, што станы/пазіцыі ўжо пачынаюць стамляць.)
"Праблема выбару": https://www.facebook.com/stantonwarriors/videos/10152585366793889/?fallback=1
Лично мне позиция только взрослого мешала в общении с людьми. Четкое разделение ответственности, да, было, я не жалела другого, если человек об этом не просил, не помогала, если так же не просил о помощи, если что-то было ответственностью другого-так же не брала ее на себя, не говорила, например, что сейчас на улице ужасный ливень и пронизывающий ветер, видя, что человек выходит в тонкой куртке и без зонта, каждый сам несет ответственность за то, как одеваться, сам смотрит за окно, прогноз погоды и тд. Меня такое не трогало и не волновало, каждый в ответе сам за себя. В общем и целом я бы это назвала спокойным равнодушием. Когда добавилось заботы, сочувствия, даже если видела, что человек сам виновен в том, что произошло, даже если не просит помочь, пожалеть, но ситуация об этом прямо говорит, то просто заботилась, сочувствовала, жалела, и отношения стали другими, живыми, чувственными, человечными. На мой взгляд родитель и ребенок вносят человечность в отношения.
- Статус