Добра.

Усё астатняе можна выправіць.

А паплакаць, яно толькі на карысць.) Па сабе ведаю. ) Праз слёзы многае выходзіць - калі-небудзь дурасць, калі-небудзь боль, калі-небудзь крыўда, калі-небудзь гордасць.
Ну і раз такая п'янка, давай і я табе добрых і шчырых слоў скажу.) Падзякую за посты твае, за прысутнасць, за тое, што ты з тых нямногіх людзей, якія трымаюць на форуме.

За тое, што цікава і мудра пішаш, многа невядомага мне ведаеш, даеш падставу падумаць.
Дзякуй.
=============
Я таксама ўсё фармулюю.) Пра пафігізм.)
Я-то сама псіхованая.) Сабе дапамагчы кепска атрымліваецца, але вось за дзецьмі назіраць люблю. Яны многаму вучаць і праз іх і пра сябе многае разумееш.
Старэйшая мая вельмі уражлівая, пераймаецца за ўсё абсалютна.
Штораз прыходзіць з амаль адсутным тварам - мама, у мяне праблема.
Ну ў мамы ўсё ўжо ўнутры і апускаецца.
А аказваецца:
- я магу 5 па контрольнай атрымаць.
- Ты ж мая дачушка... Праблема - гэта жыццё і здароўе. Тваё і блізкіх. Усё. Астатняе - максімум галаўны боль.
А 5 па кантрольнай - гэта проста 5 па кантрольнай.) Якую можна і пажадана выправіць.
Тое ж і сабе кажу... Ну страцім працу, паедзем бульбу садзіць.

Хай яно гарам усё гарыць. Толькі хай усе будуць жывыя і здаровыя...