И стала мамой номер 4, сама все рассматриваю, играюсь, счас такое огромное кол-во игрух, самой интересно играть
Я б сказала, што вынікі гэтага эксперыменту неабавязкова ўспрымаць літаральна. ) То бок не толькі пра непасрэдна гульні.
Гэта цалкам сабе экстрапалюецца на жыццё цалкам. А менавіта: мама, якая толькі і робіць, што развівае, вучыць, выхоўвае, кантралюе, надзірае над дзіцяцем , знаходзячыся ўвесь час побач - апошняе, што яму патрэбна для развіцця.
А вось што яму патрэбна - дык гэта мама "натуральная", захопленая тым, што ёй цікава і важна, шчыра шчаслівая гэтым. Дзіця бачыць прыклад натуральнай, шчырай зацікаўленасці. І кіруецца гэтым у сваёй дзейнасці.
А таксама па ходзе атрымліваецца, што для дзіцяці нават карысней самая абыякавая мама, чым супермегаадказная.
Неяк так, па мне.

)