kelebek, я зноў прабачаюся, бо не хачу ні зачапіць, ні пакрыўдзіць, але працягваю вас не разумець. Вам бы хацелася, каб прысутныя тут усім форумам вам паспачувалі, што ў вас такое выдатнае, цікаўнае, актыўнае, захопленае, імклівае, працаздольнае і г.д. дзіця? ці каб парадаваліся ўсё ж і за вас і за ваша дзіця? ці, можа, каб ацанілі ўсю глыбіню вашага подзвіга, што вы толькі што не касцьмі кладзецеся, каб усё гэтае ў сваім дзіцяці і падтрымаць і развіць? Ніяк я не зразумею, аб чым вы. Па мне, можна толькі радавацца за такое дзіця, а не жаліцца, як гэта невыносна цяжка... бо, паўтаруся, цалкам у вашых сілах гэта калі не спыніць ( Kavita правільна напісала, што вы сама гэта ўсё прапануеце дзіцяці, будзьце сумленней, хаця б перад самой сабой), то як мінімум, паменшыць. Вы гэта не робіце (не спыняеце і не памяншаеце) з тых ці іншых прычын, пры тым, што 17 гурткоў не ёсць жыццёвай неабходнасцю, ад невыканання якой паміраюць, значыць... значыць, вам гэта трэба, і мала што трэба, вам гэта падабаецца. Дык аб чым тады размова? Што за туга, ў якой вы так разумееце Watch and wait?