Пра ўсё па-беларуску.

[Igra]

дзе такіе кошты? падкажыце, каліласка

У Маладосці на Багдановіча.

 

[k_ja_ra]

У Маладосці

О, кнігарня майго дзяцінства. Мы там кнігі, якія толькі па абанементах з маркамі, якія за макулатуру давалі, набыць можна было, куплялі.

Мінус кнігарні, што паміж 2-ма прыпынкамі палягае. Нязручна.

 

[Igra]

Мінус кнігарні, што паміж 2-ма прыпынкамі палягае. Нязручна.

Не,минус,што там бардак,а пешшу хадзиць-карысна)))

О, кнігарня майго дзяцінства.

У цябе и зараз Савецки раён у адрасе стаиць,дык мы значыць суседзи)))

 

[k_ja_ra]

дык мы значыць суседзи

Я пра тое ж.

 

[Берта]

Дзяўчаты! Хіба спасылак бывае шмат? :crazy:
І хіба ў вас яшчэ няма плану да самых Каляд - куды ехаць і што глядзець? )))) :derisive:
Кьяра, я не надта вялікі спецыяліст. Аднак дапамагчы буду рада, калі спатрэбіцца.
Ну вось не магу не падзяліцца. Так мне спадабаўся гэты сайт http://www.usebelarusy.by/be
Есць нават па тэме, што толькі абмяркоўвалі - http://www.usebelarusy.by/be/content/mastatstva/25373/25374/25598
І яшчэ тэст мне спадабаўся. http://www.usebelarusy.by/quiz

 

[k_ja_ra]

Хіба спасылак бывае шмат?

Берта, не-не...Не звяртайце ўвагі... Гэта мы пра сваё...)) З серыі: век жыві, век вучыся і дурнем памрэш. ))

 

[Вишенка]

Мінус кнігарні, што паміж 2-ма прыпынкамі палягае.

А плюс кнігарні, што яна побач з беларускім садком )) За апошнія 4 гады я там была разоў 200 )) Але гэта і мінус таксама ))

Берта, можа вы пра Гародню і дарогу туды што ведаеце цікавае? Ці хто іншы Заўтра едзем у падарожжа

 

[Ильгрия]

argadeni, дзякую за прапанову, вельмі прыемна. Але ў нас ці усе разам паедзем, ці не, бо месца незнаёмае, а хлопцы мае вльмі ж актыўныя, будзе цяжкавата адной з імі )

 

[k_ja_ra]

Учора закінула наконт Свята цукерак мужу... Ну..."Вы не сказалі "не" мадам" (с)

Наконт начлегу не думала пакуль...Каб без дзяцей, дык адназначна дадому, а тут...Але кампаху на паездку, думаю, можна збіраць у кожным разе.

Я вось хацела тут пра спасылкі, кнігі і інш...

Сёння дарэчы, сястра скончыла "Адваротны бок люстра" чытаць. Задаволеная, як слон. Праслязілася ў канцы, кажа... Нясу сёння "Чазенію" ёй. так што, Ігра, будзеце паралельна чытаць. ))

Дык я да чаго....Вось зараз, мажліва, страшныя рэчы напішу. Так бы мовіць, у вачах упаду...Але як ёсць...

Я не хачу для сябе, тым больш для іншых узводзіць беларускасць у шэраг паняцця "заганяцца"...Бо існуе дурацкі на мой погляд стэрэатып, што як беларускае, дык Людзі на балоце, Палессе (дзевы, прабачце дзеля Бога, але паспрабуйце злавіць саму ідэю), краявіды, гуканні вясны, Дудуткі і нейкія не ад света гэтага людзі (большай часткай настаўніцы, безумоўна )) ), якія акрамя гэтага нічога ў жыцці не бачаць...

Ну вось скажыце шчыра, тыя, каму беларускасць "да зорачкі", усе спрэс Дастаеўскага чытаюць і над сэнсам жыцця думаюць?

Разумееце, мне хочацца проста жыць, як звычайна, чытаць пра каханне (умоўна), а не цяжкую долю беларуса, спраўляць вяселле ў стылі амерыканскых традыцый (з выязднымі рэгістрацыямі), а не ў народных строях і Дудутках, карыстацца кампутарам, а не шыць вышыванкі (яшчэ раз прабачэнні), толькі рабіць гэта ПА-БЕЛАРУСКУ.
Расказваць показкі (анекдоты), дурэць, а не ўвесь час капаць "гістарычныя перадумовы" і г.д.

То бок не, гісторыя мяне якраз цікавіць, вельмі, да "не магу", бо па сутнасці прафан я там, як толькі цяпер пачынае высвятляцца....Але галоўнае - не заганяцца....ІМХО...

Так і з кнігамі...Хай хоць што, але па-беларуску. Дарасце потым да сур'ёзнага, да класікі - выдатна, не - дый Бог з ім... Але адное тое, што чэл З ЗАДАВАЛЬНЕННЕМ прачытаў кнігу - гэта шыкоўна проста. Ужо тое, што дакрануўся да беларускай, зменіць яго. Бо мова - гэта не толькі сродак зносінаў, як бы не казалі...Гэта нашмат іншае...І хай праз "сцягі", хай праз "злосць", хай праз "з прынцыпу", але хай ідуць да гэтага...

Вось я ад сябе шчыра скажу....Яшчэ раз, прабачце, як ёсць...Палессе б мяне да беларускасці не прывяло....

А вось цяпер, калі я "ў тэме", мне і паездкі іншымі падаюцца...І літ-ра, і гісторыя...

А Дудуткі з народнымі строямі - ніяк не беларускасць, па мне. На паверхні яно, не знутры...

 

[argadeni]

Кьяра, усё так: беларускасць - гэта ж не рэч і не месца, гэта сьвет (мир) і дакрунуца да сьвету немагчыма праз голыя рэчы і месцы (такія зносіны - гэта "потребление" (ня ведаю, як па-беларуску)), сьвет "даецца" праз мову - мову, якая раскрывае сэнс сьвету і рэчаў, і месцаў, і нас саміх...


Ларыса Геніюш.

Адкінуўшы ўбок блытаніну
Чужых надакучлівых слоў,
Іду я старой каляінай,
Забытаю сьцежкай дамоў.

І кожны мой крок — то памяць.
Позірк — сустрэча з былым.
Раны старыя паляць,
Боль вочы грызе, як дым.

І чую, як мёдам ліпнёвым
З вуснаў жанчыны любой
Льецца радзімая мова
І лечыць нязьлечаны боль.

 

[k_ja_ra]

потребление

Ужыванне.

Льецца радзімая мова
І лечыць нязьлечаны боль.

:thank_you:
Можна колькі заўгодна чытаць Караткевіча, Шакспіра таксама ў арыгінале многія чытаюць, толькі ангельцамі пры гэтым не робяцца ўсё ж...

 

[Берта]

Вишенка, можа гэта будзе прыдатным http://belarus-travel.by/2008/08/08/10-interesnyx-mest-po-doroge-iz-grodno-v-minsk-chast-1/


Кьяра, дык канешне сырца і душа падкажуць дзе і ў чым шукаць для сябе беларускасць (калі ёсць сапраўднае жаданне, абавязкова знойдзеш).
Я для сябе, напрыклад беларускасць бычу ў вытоках ВКЛ (няма часу зараз удакладніць сваё меркаванне, спяшаюся вельмі).
А вышыванкі..... дык можа не шмат хто і "заганяецца", займаючыся такой справай. Звычайнае хоббі, як скраббукінг, кулінарыя і г.д.
І вельмі цікава мне было прачытаць пра

Палессе б мяне да беларускасці не прывяло

.
Для мяне ёсць над чым паразважаць. (думаю, агульную ідэю я ўхапіла).
Аднак і на Палессе можна ехаць не толькі для таго , каб увабраць там у сябе беларускасць. Проста глядзець і бачыць розную Беларусь - з унікальным тураўскім лугам, звяртаць увагу чым палешукі ў класікаў адрозніваюцца ад сучасных жыхароў Палесся, пачаставаць піццу ў невялікім палескім мястэчку. Адным словам глядзець і "не заганяцца". З Палесся паходзяць шмат знакамітых дзеячоў Беларусі , і , відаць, у гэтай зямлі нешта такое ёсць......
Ведаеце, калі мы былі ў Юрмале, нам вельмі спадабалася, што латыші прапагандуюць не толькі мора ды пляж, Рыгу з домскім саборам ды Лідо. Мы паехалі ў прапанаваны латышамі Кемерскі нацыянальны парк (побач з Юрмалай), хадзілі па трапе сярод чорнага альховага лесу (вельмі вялікія ўражанні), наведалі прыродны парк Рагакапа..... І дзякуючы ўсяму гэтаму па-новаму адкрылі для сябе Латвію, і зразумелі Латвію лепш. Таму што Латвія - гэта не толькі Рыга і Юрмала.
І краявіды Беларусі ўпэунена некага і да беларускасці прывядуць. Зразумела, калі не проста глядзець. А глядзець ды бачыць і заўважаць.

 

[Женщина дождя]

Кьяра,
Ну і дзе тут жах? Усё дакладна... Я вось яшчэ больш скажу – по мне усе гэтыя модныя фэсты, абноўленыя дварцы, святы пісьменнасці – гэта цалкам бізнес... Не, гэта добра на першы погляд – хоць так....Да, Нясвіж адрэстаўравалі – но гэта навадзел... Дух знік... Я памятаю яго яшчэ тады, калі ён быў санаторый... На мой погляд – там было болей беларускага, чым зараз… Так і Свята пісьменнасцi - адны і тыя жа людзі, тыя жа спевы і
танцы.. З года ў год... З гэтага чалавек мовай не зацікавіцца... Мова ўзнікае неадкуль, раптам... З тых падарожжаў па Беларусі з сябрамі і аднадумцамі; з дрэў, якія яшчэ памятаюць славутых нашых продкаў, з чыстых крынічак сцюдзёнай вады... ( на працы - таму бегам...)
Я вось зараз перачытваю Вітаўта Чаропку - Імя ў летапісу - згодна з Бертай - перш-наперш - ВКЛ

 

[argadeni]

Дзяўчаты, са мной на цукеркавы фэст паедзе мая беларускамоўная сяброўка, якая прапанаваля заначаваць у сядзібе недалека (2 км) ад Івенца. У гэтай сядзібе (дарэчы 19 ст) жыве яе знаёмы з 4 дзецьмі; сядзіба здаецца для агратурызму, але мы яшчэ можам паспець зняць яе на начлег 16-17 чэрвеня. Кошты: 18 даляраў з дарослага, 9 - з дзіцяці. Альбо: 180 даляраў за ўсю сядзібу! Таму хутчэй трэба ведаць, коль нас, каб забраніраваць. Сяброўка кажа, што месца шыкоўнае!

Нас 3: я, дачка, сяброўка
хто яшчэ?

 

[k_ja_ra]

А вышыванкі..... дык можа не шмат хто і "заганяецца", займаючыся такой справай

Так, безумоўна...
Берта, я баюся, што Вы зразумелі мяне занадта літаральна. Я не супраць ні вышыванак, ні астатняга...Я разважаю проста...пра тое, што адчуваю. І ёсць патрэба гэта агучыць неяк, з вамі падзяліцца. Бо сам факт прысутнасці нас усіх у гэтай тэме дае падставу думаць, што агульнага ў нас шмат...
Я паспрабую яшчэ раз растлумачыць...

Ды хоць наконт Палесся. Само Палессе не прынцыпова...Я проста за назоў зачапілася. Не болей за тое...Я зусім не да таго, што беларусы толькі ў Менску жывуць.

Вось летась мы аддзелам з работы ездзілі ў Дудуткі. Прафсаюз напалову аплачваў (о! тады наш аддзел яшчэ быў у прафсаюзе. ) Калі шчыра, мэтай паездкі было проста пабавіць час. Мы ехалі аўтобусам, нам было, як разумееце, весела. І па сутнасці нам было ўсё адно куды ехаць. Так, там была экскурсія, а потым, о жах! кавярня. І там побач з намі было вяселле. Аля народны стыль. Дзевы! якая гэта была жудасць... Нявеста ў нейкім вульгарным бантам на галаве (прабачце, што абмяркоўваю па сутнасці людзей), госці невыразнага выгляду. І побач з гэтым жанчыны з баянамі, песнямі і ў нацыянальных строях. Мы ціха кпілі з гэтага ўсяго... Вось гэта ўжыванне, я б сказала, злоўжыванне, грубае карыстанне...Акрамя агіднасці нічога не выклікае...

Гэта адзін момант....

Другі момант. Тут на форуме неяк у якойсьці тэме прагучала мне выклікам, калі я нешта пра тое, што ў нас нават назваць прадукт па-беларуску вытворцам смеласці не хапае. ("дедушкин гарлачык" у нас толькі можа быць, млін) : А што?! Нельга любіць Беларусь і не любіць белмову?! Я мінчанка, мае бабуля і дзядуля чыста гаварылі па-расейску без трасянкі, а мама увогуле не ведае мовы, тэлефануе мне і пытаецца, ці можна купіц батон "звычайны", і што?! я не люблю сваю краіну?

Дзевы, я не ведаю адказу на гэтае пытанне.... Я адказала так: можна, калі Вашая краіна - нешта невызначанае, нешта штосьці....))) А вы як думаеце?

Яшчэ. Чэл піша ў адной з тэм (заўважце! у Беларусі! на бел форуме, не маскоўскім) "добра, што я па-беларуску не разумею"....( я не вельмі "ў плыні" там выказвалася проста ). Я разумею, ёй хацелася мяне зачапіць, але , але....гэта ніжэй за пояс....

Літ-ра. Ну ўсе чыталі, усе вывучалі, многія па-беларуску думаць пачалі?

Вось ведаеце, у мяне цэлая паліца кніг стаіць. Розных. І на падумаць і аля апазіцыйных. і Быкаў і Караткевіч і Колас і Мележ і інш. (ну адносна многа, безумоўна ). Я чытаю нашмат меней, чым трэба і чым хацела б...Але як бы сказаць.....Я бяруся за кнігу, не каб пачытаць па- беларуску, бо неяк трэба ж....А яно лечыць мяне...Вось як у argadeni у вершы....Мне цяжка, мяне пакрыўдзілі, я прачытала чарговае: беларуская грубая нейкая мова, а расейская - гэта да-а-а-а. І я іду лячыцца. Быкавым, Караткевічам, Лявонам Вольскім, нават падручнікам белмовы...Яны мне лекам, наркотыкам, не абавязкам...)))

Што да Палесся...Я проста не фанат краявідаў і прыроды. Ну чэл горада я, дзіця бетону.... Але, Берта, я ведаю, што яно чароўнае, я проста не дарасла.

І я веру, што хтосьці і праз краявіды да беларускай прыходзіць. Толькі не я... Мяне прабіць мусіць. Роўна яно ў мяне не атрымліваецца....Роўнасць ужо пасля з'яўляецца. Калі адбаліць...)))


Адчуванне, што argadeni зразумела мяне...

І я падпісваюся пад словамі: "мова - душа народа". Без яе - проста замкі, проста краявіды, проста улюбёная рэчка...

Усё ІМХО...

 

[Ильгрия]

argadeni, ўчора мужу расказала- зацікавіўся, але яшчэ дакладнага адказу не даў. Абяцаю распавесці пра аграсядзібу, тады сёня- заўтра адпішуся.

 

[argadeni]

Алесь Разанаў
ГЛІНА

Гліна - "мгліна": яна спіць у імглістай глыбіні і сніць свае запаветныя "маглівасці".

Для каменя гліна - адліга, для вады - "лыга", але чаго нельга зрабіць з каменю ці з вады, льга з гліны.

Гліна гнуткая, як галіна, і лінія яе паводзін супадае з лініяй паводзін надвор'я: загаспадарыць спёка - і гліна спякаецца, ліне дождж - і гліна "ліняе" і ліпне да ботаў, да пахлапнёў, да галёшаў, якімі, як лінатыпамі, вандроўнікі выдрукоўваюць свой "глінапіс".

Гліна - галетніца: у ёй няма нічога лішняга, і гніль не здольная да яе падступіцца, і голад не здольны яе праглынуць.

Чалавек вырабляе з гліны ўсялякія рэчы: кафлю, цагліны, глякі, - але і сам ён з гліны, і да канца сваіх дзён ен лепіць з сябе такі твор, які адпавядае яго ўяўленням, задумам і ўчынкам: нягеглы і глёўкі - калі яны глёўкія і нягеглыя, "гімалайны" і "галілейны" - калі гэтакія яны.

З гліны ўсё паўстае, і ў гліну ўсё гіне.

Гліна - нігіль, нішто, але ў боскіх руках яна становіцца геніяльнай.

***

а цяпер паспрабуйце перакласці гэту гліну на расейскую. ці будзе гэта тая самая гліна, ці будуць у ёй тыя самыя "маглівасці"???
без сваёй мовы мы страчваем свой сьвет. гэта не азначае, што перастаем адчуваць, але тое, што мы адчуваем - якая заўгодна рэчаіснасць, але ў ёй, ІМХО, не будзе беларускасці... Гэта да таго ж, аб чым і Кьяра


Ильгрия, добра, чакаем

 

[Ильгрия]

Кьяра, я доўга не буду і часу німа на самой справе, але разумею пра што ты...праўда.У кожнага свой шлях.
Пра сваё скажу-мы прошлы год, улетку едзілі на экскурсіі( не праз агенцтвы), а ад касцёла, дык там былі цудоўныя, проста шыкоўныя экскурсаводы- адна распаспавядала па-беларуску, другая па-руску, абедзьве такія, што хацелася з імі вандраваць яшчэ і яшчэ...Але пра Беларусь па-беаруску мне лепей слухаецца- гэта факт.

 

[k_ja_ra]

без сваёй мовы мы страчваем свой сьвет. гэта не азначае, што перастаем адчуваць, але тое, што мы адчуваем - якая заўгодна рэчаіснасць, але ў ёй, ІМХО, не будзе беларускасці

argadeni, так. І можна колькі заўгодна гаварыць ПРА бел мову (прыгожая, афігець якая, мілагучная, люблю, чытаю), а можна проста гаварыць НА ёй. Хай сабе і банальнасці, а не пра сэнс жыцця))) Я абіраю другі варыянт, мне ён прасцейшы і разам з тым цаннейшы, не баючыся "банальнасцяў". Я дарую іх сабе, як і няведанне безлічы чаго...))) Не кажучы ўжо пра тое, што кожную хвіліну я буду нямым дакорам ці чырвонай анучай (тут каму як) людзям навокал...Ну і хай...

Чалавек, які кажа побач банальнасці па-беларуску, выклікае куды болей эмоцый (не факт што станоўчых, але ўжо як ёсць), чым усе краявіды разам узятыя...

Дарэчы менавіта праз такіх людзей прыйшла да беларускасці я...))) Дзякуй ім....

 

[Женщина дождя]

Кьяра,

Чалавек, які кажа побач банальнасці па-беларуску, выклікае куды болей эмоцый (не факт што станоўчых, але ўжо як ёсць), чым усе краявіды разам узятыя..

В дадзеным выпадку я, на жаль, з табой не пагаджуся - пробач...
Гэта значыць - што міністр культуры Павел Латушко выклікае больш эмоцый, чым,напрыклад, касцел в Гервятах?
http://go.mail.ru/search_images?q=к...=http://globus.tut.by/gervyaty/&descr=Гервяты