Психологическая беседка. Архив

[Igra]

Znaika, пардоньте и вы,объясните какие понятия я подменяю?Понятие чего???Другой-не значит лучше и у меня не написано,что лучше.Написано:

,отличаться,производить впечатление,пусть и негативное.

Я отличаюсь=я выделяюсь.Зачем жирным шрифтом подчеркивать "не всегда и не обязательно"? "Всегда" ничего не бывает,как и "никогда".

это частный случай, пусть и распространённый.

Каждый случай-частный,а если он распространенный,то уже не частный,да я и не о случае речь вела,а о тщеславии.Более того,я не придумала о тщеславии ничего от себя и спорить здесь мне с вами не о чем и доказывать ничего не хочу.

Znaika, в принципе я высказала свое мнение насчет притчи о волшебниках и овцах и ответила Кьяра, почему мне в притче про тщеславие.Совсем не обязательно со мной соглашаться или не соглашаться-можно ваше мнение по этому поводу описать

 

[Znaika]

Igra, для меня это притча о неадекватной самооценке и успешном менеджменте )
Стадо овец, объёдинённое оно или нет, считает оно себя львами или нет, не может управлять пастухом. Максимум, на что оно способно - убежать. И, по сути, не важно, что думает овца и кем себя считает.

В Вашей трактовке этой притчи интересная связка получилась:
овцы поверили - возгордились - поплатились за гордость головой - нечего гордиться, а то поделом воздастся. Как-то очень ... прямолинейно-нравоучительно что ли. Понятно, что причти таковые и есть, но любопытно, что Вы это так подхватили.
Что бы изменилось, если бы овцы не возгордились? Ничего. Тогда почему акцент на этой самой гордыни? Хороший такой акцент, с кучей аргументов )

Притча может "цеплять" только если задевает "больные" места. Причта - это не рассказ для другого, это обрашение к себе самому.

 

[Igra]

Притча может "цеплять" только если задевает "больные" места. Причта - это не рассказ для другого, это обрашение к себе самому.

Тогда вас зацепила неадекватная самооценка? Или ваш вывод-гордись,не гордись,все равно ничего не изменится потому,что вы(мы) пешки?

 

[k_ja_ra]

Igra, шчыра, ты мяне пужаеш ланцужком сваіх разважанняў...)

Па-першае, мне б хацелася адрозніць адразу ж ганарыстасць ад гонару. ІМХО істотна розныя рэчы...Ганарыстасць асабіста я не разумею, як імкненне да славы як такой...Па мне, гэта менавіта тое, як, мне падаецца, разумееш і ты. Гэта ўласныя адчуванні наконт таго, што я на парадак вышэйшы за астатніх..Гонар - іншае зусім. Гэта прызнанне таго, што іншыя не горшыя за цябе. Проста ў цябе ёсць тое. чым ты ганарышся. І далёка не заўсёды гэта штосьці ўласнае. Гэта можа быць гонар за краіну, за сваю школу, за каманду. за сяброў і інш.
А тут (мажліва падалося?) я бачу што гэтыя 2 паняцці таясамяцца.

Другое. "Я-іншы = ганарысты"...Ты прабач, але я пагаджуся са Знайкай. Зусім не абавязкова...Болей за тое, далёка не заўсёды "іншасць" ёсць самамэтай...хаця і так бывае...Вось я зноў , калі дазволіш, пра сябе скажу. Я ў дадзены момант крыху адрозніваюся ад бальшыні на гэтым форуме, і не толькі на форуме, уласна кажучы. Я пра мову. Шчыра скажу...пераход мне даўся нелёгка, гэта была ломка амаль...і якраз з прычыны "не як усе". У тым сэнсе... я ніколі не імкнулася зліцца з натоўпам...але тым не менш кардынальных адрознянняў мне не вельмі хацелася...Бо звычайна першая рэакцыя на штосьці не падобнае да іншых - адмоўная. І часта яна менавіта такой і застаецца...А я, як бы сказаць, цяжка перажываю ўсялякія канфлікты, неразуменні, негатыў і інш..Можа гэта і кепска, трэба меней на такія рэчы зважаць, але так ёсць...Мы ўсё ж у грамадстве жывем, не на хутары...

Дык вось...Я і цяпер часта пераадольваю гэтае адчуванне не як усе...Прыкладам на сходзе для першакласнікаў з 150 чалавекамі я не рызыкнула 2 месяцы таму спытацца па-беларуску на ўсю залю...Думаю, сёння б ужо мажліва.

Я да чаго... часта іншасць - пабочны НЕпрыемны эфект чагосьці...У мяне так прынамсі... Але чым меней ты думаеш менавіта аб "іншасці", тым прасцей...Я гэта адчуваю...Хаця пры гэтым у людзей, якія навокал, наўрад ці ад перамены маіх адчуванняў штосьці ва ўспрыняцці змяняецца.../// І ў пацверджанне гэтаму...Нашмат камфортней я сябе адчуваю, знаходзячыся ў асяроддзі падобных да мяне. Нашмат. Ну і ў сям'і...Бо там ніхто не ўспрымае мяне не як усе.

Яшчэ момант...З тваёй логікі, што кожнае "не як усе"= ганарыстасць, а "ганарыстасць = кепска" вынікае, што аптымальны варыянт быць аднолькавым "стадам", як тыя авечкі? Аднолькавае адзенне, аднолькавыя думкі, аднолькавая музыка і г.д.? Ці я няправільна пасыл зразумела, і ты ганарыстасць не лічыш злом?
То бок з серыі нармальна-нармальна, проста давайце называць рэчы сваімі імёнамі? Дык такі і тут я не згодная, прабач...Пісала вышэй пра тое, што гэта розныя рэчы. І словы розныя...І можна відаць, вікі пачытаць... толькі я гэтым не займаюся звычайна...Як сама разумею, пішу...

Вось прыкладам, дзеці...Я імкнуся да таго, каб мае дзеці не былі як усе. Я гадую ганарлівасць? ІМХО, не. Я тлумачу, што тое, што Маша, Саша, Наташа выпісалі часопіс яшчэ не значыць. што і ты мусіш яго выпісаць...Ці тое, што ў іх тэлефон такі і такі, і ў цябе мусіць быць такі ж...Хаця разам з тым, многае мы робім як усе. Вінксаў тых жа набывалі як апошнія ідыёты, як усе. ...Але шчыра, не таму. што ўсе сяброўкі так робяць...А ..ну хоча дзіця...ну магу я сабе дазволіць...ну яно ж залежнае маё дзіця ад мяне па сутнасці...Не можа само набыць тое, што страх як хочацца...Ну як я магу адмовіць?! А калі б у мяне інтэрнет забралі?

Я вучу мець сваё, уласнае меркаванне. Гэта ганарыстасць? /// Ці я перакручваю ўжо? Папраў тады, клск...Але агульная канва мне менавіта такая пачулася...Адкуль толькі яна? Не "адтуль" зноў? Дзе ўсе рабы Божыя без усялякіх гонараў і адметнасцяў? Прабач, калі што...

Совсем не обязательно со мной соглашаться или не соглашаться-можно ваше мнение по этому поводу описать

Ага. Ты таксама заўважыла, што народу звычайна куды прыемней "аблажаць" іншае меркаванне, разабраць па костках, абвінаваціць у тым-тым і тым, чым сваё ўласнае выказаць, а калі яшчэ і абгрунтаваць!!! І дакладна, а не голай тэорыяй распавесці!!! Крытыкаваць прасцей, безумоўна...

Znaika, гэта не пра Вас, калі што...А ўвогуле. Проста адгукнулася гэтае Ігры...

Притча может "цеплять" только если задевает "больные" места.

Ой, вось толькі гэтага, калі можна. не трэба...Сама грашу часам...але задзяўблі гэтыя "а!!!! вас чапляе гэтая тэма!!!! значыць ёсць што чапляць!"

Часам хочацца пагаварыць і паразважаць і без уласных чаплянняў. Ці тэма проста цікавая, ці (што яшчэ часцей!) суразмоўцы.

 

[Znaika]

але задзяўблі гэтыя

Вы хотите об этом поговорить? ))))) Шучу, если что ))))
Просто человек даже "просто поговорить" выбирает из того, что ему созвучно, что его более-менее волнует. Вы ж не болтаете о квантовой механике или о слингах.

Тогда вас зацепила неадекватная самооценка?

Наверное ))) Я со своей самооцекой до сих пор не определилась, хотя давно уж пора ) Ну и про пешки тоже, наверное, близко. Хотя сравнение с овцами мне не нравится. Овцы по определению созданны, чтобы их съели. А овца, воображающая, что она лев, - нелепость )

 

[k_ja_ra]

Вы хотите об этом поговорить?

Запраста. Я згодная, што абірае...Я проста супраць дыягназаў. А яны часта так тут ставіцца любяць...І не тое, каб гэта мяне кранала...але раздражняе, я б сказала...))) Нічога асабістага.
А слінгі - вельмі спецыфічна. )) Пагадзіцеся. І калі ў цябе дзецям болей за 7 год, дзіўна неяк у той тэме сядзець, ІМХО. Калі ты імі не гандлюеш, безумоўна.

Пра квантавую механіку - так, занадта для мяне...А вось пра матэматыку - не супраць.

Овцы по определению созданны, чтобы их съели. А овца, воображающая, что она лев, - нелепость

Прыкольна. Калі не ўспрымаць так уж літаральна...цікавая логіка атрымліваецца...У нас таксама лічыцца, што э-э-э... народ, каб працаваць і зарплату зарабляць, народжаны...І гэта...дАмы на вуліцы, а не каля баршчу - недарэчнасць. )) Жартую, калі што.)))

 

[Znaika]

Кьяра, для моего правильного восприятия надо было давать связку "овцы-баран", а "овцы-пастух (волшебник)" - изначально неравная позиция, криво накладываемая на "властитель-народ", так как властьпридержащий всё-таки более зависим от народа, чем пастух от овец )

 

[k_ja_ra]

так как властьпридержащий всё-таки более зависим от народа, чем пастух от овец

Ды ладна. Вы ж гэта не сур'ёзна, праўда...Ну калі мы пра наш выпадак.

связку "овцы-баран"

Дык а тут якая звязка? Хіба баран па сутнасці не ў адным статку з авечкамі? (я не абазнаная ў жывёлагадоўлі, калі што. )) )

 

[Znaika]

Кьяра а разве правитель не в одном стаде с народом? В одном, пусть и на самом высоком и зелёном холмике, но в рамках одной долины, т.е. страны.

Вы ж гэта не сур'ёзна

почти )
Зависим. Не будет народа (сдохнет от голода/разбежиться/вымрет естественным путём/вымрет насильственным путём и т.п.) - не будет кем управлять - не будет власти. Власть без наличия сферы применения невозможна.

 

[k_ja_ra]

Znaika, вось і хочацца з Вамі пагадзіцца...і не атрымліваецца...На жаль рэальнасць такая, што правіцель не ў адным статку..Ён неяк над сітуацыяй. І насамрэч запраста з'ядае авечак, пры тым што хар-на, і праўда ёсць нібыта "іншыя" "львы", якія яшчэ і дакладваюць абстаноўку, што , маўляў, вунь тая авечка неяк няправільна пра санкцыі кажа і званочак у яе не таго колеру...

І потым, з баранам усё адно не зразумею...ён у статку на асаблівым рахунку? Ціпа важак? Ці мне ў вікі пра авечак такі пачытаць? Я праўда, не ў курсе...Бо з каровамі , там як...там жа бычкоў, як разумею, пару на развядзенне пакідаюць, а астатніх - ага! на мяса, не? З баранамі не так?

Дык можа і няблага б тады было нашых баранаў крыху... на мяса паздаваць...мо тады тыя, што застануцца, і праўда б ў адным статку з авечкамі апынуліся нарэшце...

Не будет народа (сдохнет от голода/разбежиться/вымрет естественным путём/вымрет насильственным путём и т.п.) - не будет кем управлять - не будет власти. Власть без наличия сферы применения невозможна.

Ну вось адчуванне, што гэта не пужае...ці скажам якасць статку не вельмі цікавіць, дый складнік...Можна з суседняга статку авечак падагнаць..не праблема...

 

[Igra]

Стадо овец, объёдинённое оно или нет, считает оно себя львами или нет, не может управлять пастухом. Максимум, на что оно способно - убежать. И, по сути, не важно, что думает овца и кем себя считает.

Это совсем безнадежно как-то и проецируется определенным образом,если вы действительно так считаете...

В Вашей трактовке этой притчи интересная связка получилась:
овцы поверили - возгордились - поплатились за гордость головой - нечего гордиться, а то поделом воздастся. Как-то очень ... прямолинейно-нравоучительно что ли. Понятно, что причти таковые и есть, но любопытно, что Вы это так подхватили.

Не совсем логично для меня сказанное вами здесь)))То есть вы признаете,что суть притчи такова и удивляетесь,что мне суть эта понятна)))То есть по-вашему надо не понять суть?)))Это первое,второе-я не трактовала суть притчи и даже не разбирала о чем она,я прокомментировала одну составляющую,которая мне представляется не последней по значимости.

для меня это притча о неадекватной самооценке и успешном менеджменте )

Можно и так сказать.Так откуда у всех овец неадекватная самооценка?Не оттого ли,что у каждого свой набор слабостей,грехов,страстей и не последним в этом списке является тщеславие,которое мне захотелось рассмотреть в этом случае.На чем основан успешный менеджмент? С психологической точки зрения менеджмент – это процесс осуществления руководства людьми с учетом основополагающих представлений о человеческом характере и поведении.В данном случае присутствует потребность фактически любой ценой продвинуть свои собственные цели и личную выгоду,соответственно возникает необходимость манипуляции.Манипулятор тщательно оценивает личность жертвы и будет лгать, чтобы получить доверие своей жертвы. Отсутствие сопереживания и чувства вины позволяет "менеджеру"-манипулятору лгать безнаказанно; он не видит важности того, чтобы говорить правду, если это не поможет достичь желаемой цели. Во время фазы оценки он в состоянии определить слабые места потенциальной жертвы и будет их использовать с целью осуществления своего замысла.Отсюда легко сделать вывод,кем проще манипулировать(хотя манипулировать можно каждым) я рассмотрела тщеславие,как присущее большинству в разных его проявлениях,но особенностей и уязвимостей много и манипулятор изучает и эксплуатирует эти уязвимости:страсть к удовольствиям
склонность к получению одобрения и признания окружающих
страх перед отрицательными эмоциями
нехватка самостоятельности и способности сказать «нет»
неясное самосознание (с расплывчатыми личными границами)
низкая уверенность в своих силах
свойство личности приписывать свои успехи или неудачи внутренним, либо внешним факторам
наивность — жертве слишком трудно согласиться с идеей, что некоторые люди хитры, нечестны и безжалостны, или она отрицает, что находится в положении преследуемого,
сверхсознательность — жертва слишком сильно желает предоставить манипулятору презумпцию невиновности и принимает его сторону, то есть точку зрения преследующего жертву,
низкая уверенность в себе — жертва не уверена в себе, ей недостаёт убеждённости и настойчивости, она слишком легко оказывается в положении защищающейся стороны.
чрезмерная интеллектуализация — жертва слишком сильно пытается понять манипулятора и полагает, что у него есть некоторая понятная причина приносить вред.
эмоциональная зависимость — жертва обладает подчинённой или зависимой индивидуальностью. Чем более жертва эмоционально зависима, тем более она уязвима для эксплуатации и управления.
Уязвимы так же не только тщеславные,но и слишком жадные,впечатлительные,зависимые,импульсивные,самовлюбленные,экономные,материалистичные,незрелые,наивные...и так далее.
Не знаю,мне казалось,что я вполне понятно пыталась донести свою мысль.Если не ложится-я не настиваю и писать статьи,чтобы убедить,в общем не вижу смысла)))Я старалась объяснить свою мысль,как умела.Кто не понял-я не виновата)))

Да,и связка,которую вы мне приписали,Znaika, не моя-ваша)))Я не выводила такую мораль)))

Кьяра, я и тебе отвечала)))Не раскладываю твой пост на цитаты,надеюсь,что в общем будет понятно и,разумеется

што аптымальны варыянт быць аднолькавым "стадам", як тыя авечкі? Аднолькавае адзенне, аднолькавыя думкі, аднолькавая музыка і г.д.?

ни в коем разе мною не декларируется)))Не тот посыл ты уловила.Конечно,я читала святых отцов и на эту тему,мне очень многое оттуда ложится и находит подтверждение в жизни,которую я наблюдаю вокруг,но ни о какой намеренной серости и незаметности речи не идет.

Па-першае, мне б хацелася адрозніць адразу ж ганарыстасць ад гонару. ІМХО істотна розныя рэчы...

Кьяра, оттенки есть,конечно же,но не будем снова о значениях слов и терминов)))Слово гордость употребляется и в положительном и в негативном смыслах,как пишет та же вики,что в сочинениях Толстого "гордость" употребляется в отрицательном смысле.В словаре Даля между гордостью и гордыней различия не делается.К понятию гордости близки понятия чести,гордыни,тщеславия...

 

[k_ja_ra]

Ой, Igra, нешта занадта разумна для мяне. ))) Шчыра...І ў апошнім посце ты, ІМХО, не зусім пра тое, пра што пачынала. Ці ганарыстасць толькі ў якасці прыкладу ўсё ж была? Проста ты на ёй (мне пачулася) такі акцэнт зрабіла...знак роўна паміж самаацэнкай, "не як усе", гонарам і ганарыстасцю паставіла...Ну дый ладна...
Я як бы разумею, што ты наўрад ці за аднолькавасць выступаеш...але ну так там і чулася, ІМХО. Прынамсі такія высновы напрошваліся з тваіх тых пастоў...)))

Наконт тэрмінаў...ок не будзем...Хаця я не разумею, ну хоць забіце мяне...Чаму ставіць па сутнасці знак роўнасці паміж гонарам і ганарыстасцю можна, а паміж іншымі, не будзем называць якімі, паняццямі нельга? Пры тым, што сапраўды, тыя іншыя вельмі часта ў жыцці падмяняюцца ці суседствуюць ці ўспрымаюцца часам як адно і тое ж? ...Праехалі...не дае мне тая тэма спакою ўсё адно, відаць...

Хаця зноў жа...дзеля справядлівасці...Гонар (гордость, честь), ганарыстасць (тщеславие), ганарлівасць (гордыня) у беларускай мове маюць, як разумею, адзін і той жа корань.

І тым не менш пагадзіцца са знакам роўна паміж імі, прынамсі ў тых значэннях, у якіх мы карыстаемся гэтымі словамі цяпер (бо зноў жа на прыкладзе іншай сітуацыі мы разглядалі менавіта сучасныя значэнні словаў, не? ), не магу...Як не магу пагадзіцца з тым, што іншасць, не як усе =ганарыстасць...

Але я зразумела. Пагаджацца і не патрабуецца. Што справядліва, у прынцыпе...

Маніпуляцыя - ясна, вялікае мастацтва самаго суб'екта. Але такі мне падаецца, што без жадання (хай і неўсвядомленага часам) аб'екта быць уцягнутым у гэтую маніпуляцыю, не важна з якіх прычынаў (ці пошуку карысці, ці як апошняя надзея, ці проста ў адсутнасць іншага выйсця) маніпуляцыя немагчыма...То бок такі двухбаковы працэс, з дастаткова актыўнай роляй аб'екта...

 

[Igra]

Кьяра, и в последнем посте я про то,про что начинала)))Просто я продолжила и расширила свою мысль,так как меня не поняли)))

Ці ганарыстасць толькі ў якасці прыкладу ўсё ж была? Проста ты на ёй (мне пачулася) такі акцэнт зрабіла...знак роўна паміж самаацэнкай, "не як усе", гонарам і ганарыстасцю паставіла...Ну дый ладна...

Гордость,в данном случае тщеславие,была и для примера,но не случайно,конечно,я на этом акцент сделала.Я просто согласна с утверждением,что гордость корень всех страстей или грехов,как тебе больше нравится.Гордость рождает зависть, нетерпение, поношение, обидчивость, злопамятность, коварство, злые умыслы, стяжательство и многое-многое другое...Можно быть нервным человеком и так себя вести, другое дело — быть таким, но сдерживать себя. Можно быть безногим и одноглазым и только поэтому не быть Тамерланом или Наполеоном. Человек может носить в себе залоги всех грехов, но не реализовать их, поскольку он отрезан от этого шанса. Манипулятор-всего лишь катализатор.Может быть,тебя удивит,что застенчивость-это проявление гордости.Застенчивые люди тратят слишком много времени на беспокойство о том,как они выглядят в глазах других людей,воспринимают все события слишком серьезно-боятся выглядеть смешными,переживают и голос их дрожит оттого,что никто,например,не смеется с их шутки и тому подобные мелочи.Это я просто для примера взяла,чтобы объяснить почему я начала именно с тщеславия в самом начале,как по мне так обобщающего понятия.

але ну так там і чулася, ІМХО. Прынамсі такія высновы напрошваліся з тваіх тых пастоў...)))

Ну,жаль,что такие выводы напросились)))

.Як не магу пагадзіцца з тым, што іншасць, не як усе =ганарыстасць...

Конечно,не равно,зачем так однозначно?)))Это может быть поводом,но не равнозначностью)))

І тым не менш пагадзіцца са знакам роўна паміж імі, прынамсі ў тых значэннях, у якіх мы карыстаемся гэтымі словамі цяпер

С чем именно тебе сложно согласиться?С тем,что я провожу так легко параллели между тщеславием,гордостью и гордыней?Я различаю эти понятия,но между ними много сходства.Дай свои характеристики,пожалуйста.

не дае мне тая тэма спакою ўсё адно, відаць...

Давай обсудим,что конкретно не дает тебе покоя?Мне это странно потому,что,насколько я помню,твое понимание нейтралитета вполне совпадало с моим.

То бок такі двухбаковы працэс, з дастаткова актыўнай роляй аб'екта...

Процесс двухсторонний,несомненно,только все же

неўсвядомленага часам

именно это дает возможность манипулировать.Не знаю,Алёна,я вряд ли сумею тебе что-то объяснить,если ты не рассматриваешь человеческую личность под таким углом)))

 

[k_ja_ra]

Гордость рождает зависть, нетерпение, поношение, обидчивость, злопамятность, коварство, злые умыслы, стяжательство и многое-многое другое...

Вельмі дзіўныя думкі, як для мяне...Гонар (па-беларуску дарэчы гэтае слова значыць і честь і гордость, што і правільна, як па мне) ІМХО, ніяк не звязана ні з заўдрасцю ні з астатнім па спісу...Калі браць складнік "честь" то сюды да пары годнасть (достоінство). Гэта проста адчуванне сябе чалавекам. Якім нельга панукаць, зневажаць яго, грэбаваць ім і г.д. Калі гонар як "гордость" дык я вышэй пісала...гэта адчуванне і перажыванне ўнутры сябе чагосьці, чым варта ганарыцца...І яшчэ раз, зусім не абавязкова з сабой непасрэдна звязана. Ці з сабой, але гэта ніяк не прыніжае іншых. Адрознівае я б сказала...Іншая рэч, што чэл абірае ў якасці прадмета гонару, калі дом у 600 м2, ці наяўнасць дарагога аўто, ці колькасць залатых упрыгожванняў...то так ,па мне гэта з гонарам мала звязана...Калі чэл ведае некалькі моваў, умее сплаўляцца на байдарцы ці хадзіць у горы - па мне цалкам сабе падстава для гонару...І ніяк, ніяк гэта з тымі якасцямі, якія ты апісваеш, не звязана...
Ці каманда тваёй краіны выйграла нейкі чэмпіянат, ці Азаранка стала першай ракеткай свету - хіба гэта не падстава для гонару за іх?

Может быть,тебя удивит,что застенчивость-это проявление гордости

Здзівіць, напэўна. У мяне старэйшае дзіця такое...не думаю, што гэта праява гонару...Усе псіхолагі кажуць, што гэта праява недастатковай самаацэнкі. І мне неяк гэтая думка лепей кладзецца...

Ну,жаль,что такие выводы напросились

Не напрасіліся, а напрошваліся... Бо гучала дастаткова безапеляцыйна, як па мне...Не буду цягаць цытаты...

Конечно,не равно,зачем так однозначно?)))Это может быть поводом,но не равнозначностью)))

Падставай для чаго? Вось тут як разумець:

Так,они "другие"...и что это означает в итоге?То,что они не такие,как все,они особенные,эксклюзивные-это и есть проявления тщеславия,это и есть превосходство над другими:"Те-все одинаковые,а я -не такая,я особенная.

Дело в ней,в самооценке.Ты ценен больше других,ты особенный-это и есть суть тщеславия.

Па мне тут неяк адназначна ўсё сфармулявана і чытаецца. Хаця мажліва ўяўляеш ты гэта сабе і іначай...
Проста ты бярэш, як мне падаецца, нейкія скрайнія формы...Менавіта ганарлівасць (гордыню). То бок па сутнасці падмяняеш паняцці. Бо самаацэнка - гэта толькі ацэнка сябе. І далёка не факт, што гэта 10 ці 1 наадварот (я ўмоўна), разумееш? Гэта тое, як ты сам сябе ва ўласных вачах бачыш...Пры чым тут ганарыстасць (тщеславие)?

Я различаю эти понятия,но между ними много сходства

Пакуль агульнае адчуванне, што не тое, каб не адрозніваеш, але свядома набліжаеш і практычна прыраўноўваеш...

Свае хар-кі? Дык пісала і ў пастах вышэй і тут. Па мне ганарлівасць (гордыня) і ганарыстасць (тщеславие) блізкія. Але гонар, паўтаруся, сюды да кучы я б не ляпіла...

я вряд ли сумею тебе что-то объяснить,

І не павінна, напэўна, не? Можаш, калі ёсць жаданне і цікавасць і сэнс бачыш. Але не павінна. Я і не настойваю, у прынцыпе.

если ты не рассматриваешь человеческую личность под таким углом

Не разглядаю, бадай...У цябе (зноў жа чуецца з агульнага кантэксту, не настойваю, што ты так лічыш, але так чытаецца) чалавек нейкім сховішчам заганаў, усяго нізкага і кепскага атрымліваецца...Я не выключаю такога складніка ў чалавеку, але першапачаткова такі светлае бачу і ў большасці менавіта такое ў чэле шукаю. Веру ў людзей, давераю ім...Так, расчароўваюся, так памыляюся...Але стартаваць з заганаў толькі - няправільна, ІМХО. І працягваю лічыць, што мы абіраем самі. Добрае ці кепскае, гонар ці ганарлівасць, маніпулятара ці сябра...На нас уплываюць, намі карыстаюцца, але толькі тады, калі мы самі гэта дазваляем...На то мы і разумныя істоты, а не авечкі...
А гэтыя спрэс заганы мне зноў "адтуль", і гэта мне зусім не блізка...Прабач...

Што да гэтага:

Давай обсудим,что конкретно не дает тебе покоя?Мне это странно потому,что,насколько я помню,твое понимание нейтралитета вполне совпадало с моим.

Тут не ў маім разуменні нават рэч. Тое, што я агучыла, мной асэнсованае і маё...Я пра іншае.

Вось скажам, была сітуацыя наконт адносінаў да розных фарумчанаў...(вышэй ў тэме). Адна фарумчанка напісала: у мяне няма да вас няікага асаблівага стаўлення, ціпа, вы для мяне проста фарумчанка... Вось да Н. - ёсць. да А. - ёсць. да вас - няма. Таму не чытайце нічога асаблівага ў маіх пастах. Яны нейтральныя.

Я добра памятаю сітуацыю, калі абсалютна ў падобнай сітуацыі, адной фарумчанцы (даўно было), якая сказала: нешта Вы не роўна да мяне дыхаеце (я адкаментавала некалькі ейных пастоў), я напісала - "вы памыляецеся, я да Вас абыякавая"

Мне ўзгадалася тая сітуацыя...І я падумала...а ў чым розніца? Па мне ў дадзеным выпадку, нейтральна - проста больш паліткарэктная фармулёўка, не? (дарэчы, цяпер шкадую, што менавіта так не напісала, бо абыякавая - неяк непрыстойна гучыць)) ) А?

Наступнае. Я напісала, да йогі я нейтральная. Гэта няпраўда, не? Я б была нейтральная, каб вывучыла гэтае пытанне, цікавілася, займалася нейкі час ёю, унікла ў філасофію, а потым зразумела - што ці з йогай ці без яе маё жыццё і разуменне ніяк не мяняюцца, яна ніяк не ўплывае на мяне...Ці наадварот, зразумела, што проста не маё...І тады праз нейкі час я магу сказаць: я да йогі нейтральная. А не так, што не ведаю, не спрабавала, але не прымаю, бо не маё. Таму нейтральная. Па мне - абыякавая. Не?

Ці вось сітуацыя...Каб нікога не чапляла... Збор грошай у школах і бацькоўскі камітэт. Вось як назваць стаўленне людзей, якія ні разу не быўшы ў БК, нават не ходзяць на бацькоўскія сходы, але грошы такі здаюць. Але потым крычаць без памяці на форуме пра тое, якая жэсць! і куды такія грошы! і навошта там гэты тэлевізар? На пытанне: а што за тэлевізар? адказ:" а я не ведаю, на сход не пайшла, часу шкада"...
Як назваць пазіцыю?

А такую: У гэтым годзе я не была ў БК. (але некалькі год была раней, у старэйшай, ведаю, што і як). Я рэальна не ўмешвалася ў працэс падрыхтоўкі выпускнога, не дапамагала нічым (хаця дапамогу, калі будзе неабходнасць прапаноўвала), нават не ведала, што і як рабілася, не выказвала пажаданняў і прапаноў, але і не мела ніякіх прэтэнзіяў. Вось тут нейтральтэт ці такі абыякавасць? А? Толькі не трэба мне казаць: як ты сама лічыш, і куды сама запішашся...Я ж не з мэтай, каб мяне запісалі, пішу...А як прыклад... Навошта пра іншых, калі на сваім уласным прыкладзе можна, так?

Далей. Мне так і не выказалі свайго меркавання наконт пахода на хакей. Я прашу прабачыць за настойлівасць. Я не стаўлю мэтай (адмыслова паясняю) нікога асудзіць, ці паставіць дыягназ, я проста пытаюся, як кожны б з вас паступіў: адпусціў, не адпусціў, і чаму. І як пры гэтым ён сам сваю пазіцыю па гэтым пытанні назаве.../// Гэта зусім забаронены прыём?

Цяпер, па бел. мове. У мяне такі пытанне да Танюшы. (я некалькі разоў перачытвала тую гаворку ) Было многа словаў, якая сітуацыя, як трэба, як можна, як запушчана...Але я так і не зразумела, Танюша, а твая пазіцыя якая? Вось ты непасрэдна які б варыянт абрала, ці прагаласавала? Ты не абавязана безумоўна адказваць, але там гучала, што ты цалкам сваю пазіцыю агучыла...Тыкні, пліз, дзе? Я не бачыла, колькі не чытала.
Вось Кацярыны бачыла: яна за тое, каб гаварыць і спяваць, але за адну дзярж. мову не прагаласуе. Зразумела. Ігры бачыла, якая сказала, што рызыкнула б і прымусовыя меры разгледзець і прагаласаваць. А ты , Танюша? Дакладна? Дзякуй...

І яшчэ я тады так і не зразумела, чаму ты не можаш разглядаць гэта на прыкладах, тым больш "ТАКІХ". Якіх? Што там не так было з прыкладамі?
Бо агульныя словы, што Н. - гэта непрыняцце ні таго ні другога боку мы ўсе ведаем...Але ЯК, У ЧЫМ выяўляецца гэта непрыняцце? Тваё непасрэдна меркаванне, разуменне...толькі ў пэўнай сітуацыі ІМХО можна праясніць, хіба не?... А не проста правільныя, згодна са слоўнікам фармулёўкі...
...

Па мне прасцей за ўсё сказаць: тыя казлы і гэтыя таксама...Дык прапануй свой шлях, не? Ці хаця б агуч, як ты бачыш. А то атрымліваецца негатывізм у адносінах да 2-х бакоў, а я сапраўды тады хто? і дзе? Я белая і прыгожая, я рук не пэцкаю брудам. Я НАД сітуацыяй...І да мяне, калі што, ніякіх прэтэнзіяў...///

Бо зноў жа, па мне, нейтралітэт у бойках дзіцячых - гэта адно. І тут якраз ясна ўсё. Тут не НЕпрыняцце, а якраз ПРЫНЯЦЦЕ па жыцці абодвух бакоў, з той простай прычыны, што яны твае дзеці...Ці сітуацыі з сябрамі..Там ясна ўсё, і сумневаў няма. Ніводнага. А вось калі НЕ падабаюцца не тыя, не тыя...Як тут? Як і ў чым тады выяўляецца пазіцыя нейтралітэту. Дакладна...Бо па ходзе я бачу цалкам сабе прыняцце аднаго боку (бо так прасцей, праблемаў меней, гэта зноў пра сітуацыю ў краіне, ужо прабачце, пра паходы, пра подпісы, пра "піянеры і камсамолцы", пра ўдзелы ў парадах і г.д. ), але!!! пры гэтым!!! як з тымі грашыма на тэлевізар, я паўсюль абураюся як раз тым бокам, які па сутнасці, сваімі паводзінамі падтрымліваю...Як гэтая пазіцыя завецца?

Яшчэ раз я не асуджаю, ацэнак не раздаю. Канстатую. І прашу вас, удзельнікаў тэмы, даць назву гэтай пазіцыі. І абгрунтаваць меркаванне. Дзякуй...

І апошняе. Калі адна фарумчанка кажа, што па сутнасці ўжо розніцы паміж абыякавасцю і нейтралітэтам не робіць, бо складана разумець матывы людзей (што ў прынцыпе справядліва, спрачацца не буду), а другая кажа, што, аналагічна, па ходзе розніцы не адчувае...У чым тады розніца паміж іх выказваннямі?! Я хачу зразумець? У тым толькі, што ў адной з фарумчанак рэпутацыя не ахці?

Мяркую, тэма "альтанкі" на гэтым спыніць сваё існаванне...

 

[Танюша_]

Кьяра, паўтаруся.
Я лічу, што трэба пачынаць з самых малых. Напрыклад, з 2013 усе дзіцячыя садкі, мінавіта самых малых, набіраць толькі у групы беларускамоўныя, усе групы павінны быль беларускамоўнымі. І далей гэтых дзетак так і весці: садок-школа-ВНУ. Праз год 15 мы будзем мець моладзеж, для якой беларуская мова будзе з'яўляцца роднай, і яны будуць на ёй размаўляць.
Я лічу, што гэтае пакаленне будзе вельмі складаная, з іх адукацыяй будуць вялізнвя праблемы, будзе шмат недахопаў і г.д. І ўсё гэта будзе праходзіць вельмі цяжка, з наяўнасцю вялікай колькасці незадаволеных бацькоў. Але калі яны пройдуць - пойдзе працэс пашырэння і адраджэння мовы.
Але, шчыра кажучы, я бы не жадала быць тымі першымі.

Кьяра, на конт нетралітэту. Я бы сказала так, што калі мне не абыякава, то гэта нейтралітэт. Калі абыякава, то гэта абыякавасць

 

[Igra]

Фактически это схоже с моим взглядом на этот вопрос,только Танюша расписала поэтапно.Как это может выглядеть на практике одному Богу известно,слишком от многого зависит...и в том числе,не в последнюю очередь от рядовых граждан,которые согласны петь и говорить,когда захотят,но не согласны предпринимать конкретные шаги в сторону беларускамоўнасці на деле.В любом случае легко не будет,не может быть-слижком далеко все зашло.

 

[k_ja_ra]

Танюша_, то бок менавіта за такі варыянт (не чапаць старэйшых, але метадычна, часам нават гвалтам, вучыць, пачынаючы ад пэўнага году, усіх дзяцей) ты б, умоўна кажучы, прагаласавала, так? Прытым, што сама б не хацела сярод тых, першых, быць, так? Але б была, калі б пытанне так паўстала, так?

Я бы сказала так, што калі мне не абыякава, то гэта нейтралітэт.

Гэта мне нагадвае:
-Ці п'яце Вы гарэлку?
- П'ю, але з нянавісцю...

Ці тэму пра слёзы кракадзілавыя...
Не ўсё адно ім, і таму з гарэлкай і кракадзілу...

Танюша, прабач, працягваць і настойваць на адказах хаця б на тыя сітуацыі, якія я прывяла, не буду...Але "мне не ўсё адно" - гэта зноў толькі агульныя словы, па мне...А ЯК і ў ЧЫМ гэта праяўляецца, па-ранейшаму ніяк не тлумачыцца. Хаця, што праўда, і не павінна...

Яшчэ раз скажу. Па мне нейтралітэт=непрыманне ніводнага боку=НЕпадтрымка (нават пасіўная) ніводнага боку, а не толькі слабейшага...А калі падтрымка, па змаўчанні, ажыццяўляецца, хай сабе і пад прыгожым соусам (Танюша, на ўсялякі выпадак. я тут не пра цябе), і пры гэтым мне "не ўсё адно" дэкларуецца...тады гэта прыманне таго боку, які па змаўчанні падтрымліваецца. Што мае права на існаванне, безумоўна, ніякіх пытанняў. Толькі так і агучваць трэба...Мець мужнасць на тое...А я часта цалкам іншае бачу... Я не пра гэтую тэму...Гэта і бянтэжыць у нейтралітэце гэтым...Што па факце, насамрэч, думаю, мала хто нейтральны -та ў нас...Хаця падпішацца пад нейтралітэтам, думаю, бальшыня...Нават тая, хто "за" галасуе...

І яшчэ, мне гэты нейтралітэт (да таго, другога, слабага боку, бо не задавальняе ён мяне, маўляў) вельмі мой т.з. нейтралітэт да йогі нагадвае...Не чытаў, але асуджаю (с)...

Фактически это схоже с моим взглядом на этот вопрос,

У прынцыпе - так.
Што да мяне ( я як бы наконт гэтага, каб уцямна, відаць, таксама не выказвалася), дык я падтрымаю ЛЮБУЮ ініцыятыву, якая будзе накіравана ў бок пашырэння сферы ўжытку бел. мовы. Гвалтам - значыць звалтам. Паступова - значыць паступова. Дзве дзярж. мовы, але пры гэтым павялічэнне колькасці класаў і вучэбных устаноў з бел. мовай навучання - значыць за дзве. За адну дзярж. мову (бел.) - значыць за адну.

Думаю, ясная мая пазіцыя...

 

[Танюша_]

Кьяра, я вообще не вижу причины, почему за язык надо голосовать или не голосовать. Это либо вводится либо нет.
И твой пример с водкой, ну не в кассу.
Есть ситуации, где мне всё равно. Вот не цепляют они меня совершенно и мне что так, что эдак, что ещё как. Мне всё равно. И я бы никогда не назвала своё отношение к такой ситуации нейтралитетом, это именно равнодушие.
Есть ситуации, где мне не нравятся обе предложенные позиции. Я не собираюсь их поддерживать, я держу нейтралитет.
И не надо делить всё на "за" и "против" высматривать где-то молчаливое согласие и прочее. Иногда нейтралитет, это просто нейтралитет и не надо искать чёрную кошку.

 

[k_ja_ra]

А!!! І яшчэ...каб скончыць ужо з тэмай гэтай канчаткова...Пра Міхалка такі хачу сказаць...Я вось усё думала...Пра яго... пра ліру...
Гэта для anty непасрэдна. Проста меркаванне выкажу.
Дык вось, ІМХО, Міхалок робіць на сцэне прыблізна тое ж, прабачце, што пэўныя персанажы ў пэўнай тэме ў нас на форуме (сваёй датычнасці не выключаю, калі што). ))

Проста відавочна, што ўзровень жаночага форуму і вялікай сцэны моцна адрозніваецца...А ягоныя "Быкі" і "Ня быць скотам" - гэта сапраўдны выклік, нястрыманы, правакацыйны, без тармазоў, дзякуй без матаў, але вельмі недвухзначны і зразумелы... Там лірай (калі я правільна зразумела тут сэнс "ліры") неяк мала пахне, ІМХО. А калі паглядзець кліп на песню "Не быць скотам" з факелам і падпалам дома...усё і ўвогуле ясна робіцца...Проста ну не можа ж ён зусім са стрэльбай выйсці...

А вось ліра - Лявон Вольскі, ІМХО. Вось у ягоных песнях пазіцыя, дастаткова спакойная, але с сэнсам...Без правакацый і "вілаў". Я па сутнасці да гэтага часу не разумею, чаму яго (іх) уласна кажучы забаранілі. Заклікаў і "падпалаў" у ягоных песнях не знойдзеш. А вось любоў, павагу, пашану, ПАЗІЦЫЮ і адназначную - так.
І дарэчы, мне Лявон такі бліжэйшы. Пры ўсёй любові і да Міхалка...Дакладней да ягонай беларускамоўнай часткі...

 

[Igra]

Кьяра, отвечу тебе потом подробнее.Скажу только насчет нейтралитета,хотя я уже,вроде,высказывалась на этот счет.Равнодушие и нейтралитет-разные вещи,для меня разные и никак в друг друга не перетекают,в отличие от гордости и тщеславия.Для эксперимента неожиданно спросила мужа,делает ли он различие между нейтралитетом и равнодушием.Сделала это намеренно,когда он был занят работой,чтобы получить "чистый" ответ без всяких примесей раздумий и ковыряний.Он считает так же,как и я(собственно и Танюша,насколько я поняла,видит так же),что это разные понятия.Равнодушие-это безучастное,лишенное интереса состояние.Нейтралитет возникает тогда,когда тебе не все равно,но принять чью-то сторону ты не можешь по абсолютно разным причинам-их может быть множество,в том числе и сомнение...Мы употребляем понятие нейтральный даже по отношению к цвету,например,но нейтралитет несколько другое,чем нейтральность.К йоге ты,скорее,равнодушна,поэтому даже позанимавшись ею и,если у тебя ничего не "дрогнет",то ты по-прежнему будешь к ней равнодушна.Не случайно нейтралитет часто идет в связке со словом "сохранить",а это обозначает действие,даже усилие...
Про остальное обязательно отвечу,у меня есть мысли на этот счет)))

.тады гэта прыманне таго боку, які па змаўчанні падтрымліваецца.

Ты очень все хочешь разделить четко и без оттенков,так вообще не бывает практически никогда,нигде и ни в чем.Можно придерживаться нейтралитета,но склоняться к одной из сторон или отмечать на твой взгляд объективность и справедливость в чем-то одной стороны,а в чем-то другой...

Танюша_, плюсуюсь к вашему последнему посту)))

Я па сутнасці да гэтага часу не разумею, чаму яго (іх) уласна кажучы забаранілі. Заклікаў і "падпалаў" у ягоных песнях не знойдзеш. А вось любоў, павагу, пашану, ПАЗІЦЫЮ і адназначную - так.

Ну,это обычная ситуация,никто особо не разбирался в нюансах.Лес рубят-щепки летят...