Они глобально отличались.
Я не адчула.) 80-я з 90-я адрозніваліся, так. А розніца паміж 90-мі і 2000-мі мне бачная нашмат меней.
Адзінае, што 2000 ужо стабільныя, так. У адрозненне ад 90-х.
Вообще-вообще ниоткуданичего для себя полезного не взяла?
Штосьці, напэўна, узяла. Любая інфармацыя не праходзіць для нас незаўважанай. Недзе штосьці адкладваецца, напэўна. Але вось каб сказаць, адкуль і што, я не скажу. Адзінае, больш-менш значна магу выдзеліць Камароўскага. Не тое, каб я ім кіравалася, але прачытаная аднойчы ягоная кніга ў сукупнасцю з тым, што дзеці ўжо пачалі перарастаць хваробы, дазволіла мне нарэшце супакоіцца на тэму дзіцячых хвароб. Гэта так. А так... не-а, няма ў мяне тут аўтарытэтаў. Ніякіх. Зусім. Хіба што я маленькая.) Часта я проста ўзгадваю сябе дзіцяцем і гэтым і кіруюся.)))))
Я заглядывала и внутрь. ИМХО, ориентация на бизнес-успех и манипуляцию. Никаких "настоящих друзей" там не обещалось.
Штосьці мне падаецца, што ў наш час Карнегі чыталі ўсе.) Я ў тым ліку. Але, што праўда, памятаю ужо кепска. Там была толькі і выключна пра кар'еру і калег і нічога пра сяброў? Можа і так. Ну тады і праўда, адзінота для маніпулятара - гэта нармальна.)
Смотря на каком уровне. Невозможно научить тому, чего не умеешь сам.
Школьный учитель математики может не быть великим математиком, но знать/понимать предмет в рамках школьной программы он обязан вплоть до тонкости.
Я згодная. Недзе пра гэта ж і пішу. Што трэнер можа сам чэмпіёнам не быць, але калі ён не ўмее скакаць праз бар'еры сам, то наўрад ці ён зможа навучыць гэтаму свайго выхаванца.