У меня первоклашка учится полностью в зуме онлайн.
Но в 1 классе проще. У них один учитель, у них нет оценок, и заявление написал весь класс, т.е. учителю не приходится ни с кем работать в классе.
Все 30 человек и учатся в зуме. Отлично уже приспособились. И пишут, и отвечают. И сами подключаются по ссылке, если вдруг вылетели.
Я к тому, что вроде тайны из этого не делали.
у мяне ў першакласніцы таксама ні адзін чалавек не ходзіць, але на пытанне бацькоў наконт дыстанцыйных заняткаў, напісала, што не прадугледжаныя. Прапанавала забраць падручнікі і сшыткі, і высылае старонкі па прадметах, якія трэба прайсці самастойна.
мякка кажучы, гэта не зусім тое, чаго я чакала. Тут ужо якая двайная праца?
Добавлено через 6 минут
У нас уроки в зуме проходят (3 класс), с английским. И кружки тоже - танцы и рисование, нормально для такой ситуации.
у нас танцы (kolibri), стрымлайн (англійская мова), праграмаванне (100 балаў)-таксама дастанцыйна.
Учора Школа плавання герасімені прыслала прапанову займацца дыстанцыйна на сушы.
А вось шахматы ў нас ад школы, хай сабе і за грошы, і там ніякіх заняткаў дыстанцыйна няма, хаця, мне падаецца, тут ужо можна было б арганізаваць. Толькі пытаецца настаўнік, ці плануем хадзіць.
Ну і школа/гімназія ў дзяцей-толькі высылаюць дамашку (без кантролю). на тым тыдні, што быў яшчэ канікулы, нешта спрабавалі арганізаваць, высылалі заданні, тэрміны, калі іх трэба здаць. У сярэдняга настаўніца па англійскай мове (3 клас) высылала спасылкі на відэаролікі і старонкі ў падручніку, якія трэаб прайсці. Як пачалася вучоба, ад англічанкі заданні зніклі ўвогуле, нібыта і няма ў нас такога прадмету, па астатніх настаўніцы высылае старонкі, нумары, практыкаванні, якія трэаб прайсці. Але ў пачатковай школы і без гэтага ўсе зразумела-разварот па матэматыцы, альбо ад доміка да доміка урок па мовах. Па інглішу чарговы ўрок у падручніку.
Школа цалкам адмовілася, відаць, ад нас.
Між тым, у мяне на працы ў кабінеце ўчора падцвердзілі ў адной супрацоўніцы каронавірус, але кантакты не збіралі, таму афіцыйна мы не кантактныя, і цалкам можам ісці ў школу...
Ну і мы добрасумленна вучымся. Прыходзім з працы з мужам-і вучым-вучым-вучым дзяцей, пакуль сілы не скончацца. Але атэстацыі, відаць, не заслужым і дзякуй яшчэ, калі не на 4 чвэрці падзеляць.