Дзевы, ладна.) Угаварылі.)
Вітацца і ўсміхацца сабе ў люстра так жа натуральна, як вітацца і ўсміхацца пры сустрэчы са знаёмымі.)
Хаця асабіста я заўжды думала, што люстра існуе для нейкіх іншых мэтаў.)
если посмотреть на себя в зеркало серьезно, то.. еще смешнее становится
Дык гэта калі стаяць і мэтанакіравана на сябе глядзець.) Дык безумоўна ў выніку смешна зробіцца.
А так...калі я сушу валасы - я гляджу на валасы.) Калі я фарбую вочкі - на вочкі.) Што там смешнага-та?
Проста першапачаткова я пра натуральнасць гаварыла. Для мяне натуральна ўсміхацца. І сабе ў тым ліку, а дакладней сваім думкам.
А перад люстрам натуральна рабіць тое, што без яго ніяк не зрабіць.)
Ну...неяк так.
Што да новага...Калі яно проста ад вялікага розуму шукаецца - дык не факт што яно патрэбнае (прыказка "лепшае вораг добрага" нам у дапамогу).
Трэба адкрывацца новаму, імхо, калі адчуваецца дыскамфорт у старым, то бок твая мэта - штосьці змяніць і пажадана ў лепшы бок, ці калі на гэта, новае, ёсць натуральная патрэба/жаданне/інтарэс.
Спрабаваць дзеля спрабаваць - марнаванне часу і рэсурсу, імхо. Хаця мажліва досвед той-сёй і дае. Толькі не факт што гэта не будзе з серыі: вычынка даражэйшая за аўчынку.
