Пра ўсё па-беларуску.

[Вишенка]

ты думаеш там цябе рэальна не разумелі?... Сумняваюся

Дазвольце я пра сябе пару слоў напішу
Я вось не вельмі люблю, калі пішуць транслітам... Ну і я невялікі фанат лацінкі таксама... Бывае, што праглядаю якія форумы пад гарбатку, ну ці калі снедаю/абедаю... Па дыяганалі, што называецца... І тое, што лацінкай, часта і не чытаю ўвогуле... Але калі якая тэма для мяне важная, актуальная - я адсуну кубак, адкладу відэлец і буду ўчытвацца і думаць... Я думаю, прыблізна тое і з той сітуацыяй, калі вас не адмаўляюцца разумець па-беларуску. Проста пэўнаму чалавеку не вельмі важна, што вы пішаце/кажаце. Не настолькі важна, каб дзеля гэтага напружваць мазгі. Было б важна - ён бы знайшоў у шафе слой школьны слоўнік і прачытаў па складах, а так... Але я не думаю, што варта тут засмучацца

 

[k_ja_ra]

Вишенка, насамрэч я не пра разуменне... Мне па сутнасці ў той сітуацыі было ўсё адно, ці зразумела яна мяне. Мне пасыл не спадабаўся: у мяне праблемаў няма... Дык і ў мяне няма! Думаю, яна зразумела, што я не на кітайскай з ёй... Магла проста галавой паківаць, нават калі нейкая слова не ясна, ціпа: так-так, толькі адчапіся... Дык не ж: Я НЕ ПОНИМАЮ...

Але зноў жа гэта я ў гаворку ўлезла. Таму да яе няма прэтэнзіяў. А ўнутранае абурэнне ёсць. . Таму засталося адчуванне непрыемнасці сітуацыі...)))

А так, я не ў позе. Магу і па-расейску. Уласна кажучы, штосьці я і сама па-беларуску не магу...Пакуль.

 

[Танюша_]

Кьяра, мне толькі не зразумела, чаму яна павінна табе ківаць, калі яна не разумела?

 

[k_ja_ra]

Танюша_, я б так зрабіла. З ветлівасці.)))

А так, не спрачаюся, твая праўда.))) Я і кажу, што мяне падвойнае пачуццё разбірае. З аднаго боку, я разумею ,што ейная праўда на добры лад, а з іншага - мяне гэта раз'юшвае, ну як мінімум злуе. Што рабіць?

п.с. Вішанька, а транслітам гэта як? па-беларуску расейскімі літарамі?

 

[Ильгрия]

Кьяра, трэба, відаць, успомниць таксіста)))

 

[Вишенка]

а транслітам гэта як?

ангельскімі літарамі рускі тэкст... беларускі звычайна проста лацінкай пішуць у такім выпадку

 

[k_ja_ra]

ангельскімі літарамі рускі тэкст.

Вой, і такое бывае?! :swoon:
Што да лацінкі, то так, цяжка, мне прынамсі. Трэба напружвацца. З сумам гэта прызнаю.

Дзяўчаты, вы лічыце, што чытаць па-беларуску і чытаць ангельскімі літарамі расейскі тэкст ёсць з'явамі аднаго парадку? Я без падвоху пытаюся...

Прычым, што цікава. Паслухаеш, амаль усе беларускую добра разумеюць (ну так, па размовах, абмеркаваннях, нават на гэтым форуме), а вось чытаюць, як "транслітам". Няўжо праўда?

трэба, відаць, успомниць таксіста

Добрая парада, насамрэч. Але тут не, тут іншае. Тут "трындзець" трэба менш, ці, як мінімум, своечасова спыняцца. Тады "падвойныя пачуцці" раздзіраць не будуць. Бо такі не мая праўда ў той сітуацыі... Сама негатыў справакавала...

Маўчанне, як вядома - золата.

 

[имя-как-имя]

Прычым, што цікава. Паслухаеш, амаль усе беларускую добра разумеюць (ну так, па размовах, абмеркаваннях, нават на гэтым форуме), а вось чытаюць, як "транслітам". Няўжо праўда?

Пра сябе магу сказаць, што не "транслітам", але ж даводзіцца менавіта чытаць, і чытаць уважліва кожнае слова. Па дыяганалі чытаць, ці "пазнаваць" слова, убачыўшы першыя літары, як у выпадку рускамоўнага тэксту, з беларускамоўным не атрымліваецца.

ЗЫ
Нарэшце дамовілася з раскладкай.

Вяртаючыся да сітуацыі ў садку.

я б так зрабіла. З ветлівасці.)))

Калі рабіць з ветлівасці выгляд, што ўсё разумееш, там, дзе насамрэч нічога не зразумела, то рызыкуеш трапіць у няёмкае становішча, калі суразмоўца спытае пра твой пункт гледжання на тую праблему, пра якую доўга распавядаў табе, як зацікаўленаму слухачу. І што тады? Прызнавацца, што анічога не зразумеў?

а з іншага - мяне гэта раз'юшвае, ну як мінімум злуе. Што рабіць?

Я недзе разумею тваю злосць. Успамінаю свайго настаўніка нямецкай мовы, які ў тых маіх аднакласнікаў, што былі вызваленыя ад вывучэння бел. мовы ( а такіх было больш за палову класа), пытаўся: сала беларускае жрэш, а мову вучыць не хочаш?

ЗЫ. Калі хто бачыць памылкі - выправіце, калі ласка, і мяне ткніце ў іх носам. Дзякуй.

 

[Шона]

Калі хто бачыць памылкі - выправіце, калі ласка, і мяне ткніце ў іх носам. Дзякуй.

жрэш

жарэш

выправіце

выпраўце

 

[имя-как-имя]

жарэш

"Немец " наш казаў "жрэш")). Шона, а "а" ў гэтым слове ў другой толькі асобе, ці ва ўсіх?
Можна яшчэ пытанне? "Напамяць" (вывучыць) ў маёй маладосці пісалася быццам бы разам. А зараз - трэба асобна ( нейк у сына выпраўлялі, і ў слоўніках розных па-рознаму было)?

 

[Nulka]

Кьяра,
ты адчула лёгкую агрэсію і зрэагавала неадэкватна сітуацыі. Бывае.
Я ў такіх выпадках кажу штосьці кшталту "ОО! А откуда вы пріехалі к нам в Мінск?" ну і далей па сітуацыі. Ьывае, чалавек сапраўды нядаўнеа прыехаў. Тады можна шчыра сказаць "нічога, хутка будзеце разумець". Калі з другога боку непрыхаваная агрэсія, можна таксама "з'ехаць" да "а вас у вашых Пятрышках мове не вучылі?" ці там "і што, за столькі год так і не здолелі вывучыць, так?"
Але на практыцы высветлена , што любая свая агрэсія ў чужы бок усё адно асадачак пакідае. Звязачка застаецца. Як нейкі канал, па якім паміж вамі яшчэ пэўны час ходзіць туды-сюды энергія, прычым негатыўная. Лепей на пазытыў ці нейтрал выруліваць, што амаль заўсёды магчыма.
і гэта... мне штосьці за мужа твайго трошку перажываецца. Мо, яму замест "твае праблемы" словаў мілосных на беларускай нагаварыць? Няўжо ён ад "сонейка" і "любага" адмовіцца?

 

[Шона]

имя-как-имя, тут чаргаванне: жэрці-жарУ-жарэш (ну і дзеяслоў ваш немец абраў!). На памяць асобна. Заўсёды. Не памятаю, каб пісалася разам.

Nulka,

"а вас у вашых Пятрышках мове не вучылі?"

:biggrin:

 

[k_ja_ra]

але ж даводзіцца менавіта чытаць

Я на форуме, НН і іншым ужо розніцы з расейскай не адчуваю.
Спецыфічныя тэксты, кшталту гістарычнай, ці навуковай (не, ну можа не навуковай, навуковую та я не чытаю, але "разумна-разважальную", я б сказала) пакуль цяжэй даюцца...

Калі рабіць з ветлівасці выгляд, што ўсё разумееш,

Не-не, я не тое крышачку. Проста там сітуацыя доўгаму дыялогу ў кожным разе не спрыяла. Гэта хутчэй проста думкі уголас былі. Развіваць бы ніхто не стаў. Але, што праўда, тая мама пра тое не ведала. А раптам бы мяне панесла так, што не спыніць? Таму на корані гэта спыніла... Дый Бог з ім. Я ўжо гэта "падумала". Злосці ўжо няма.

 

[имя-как-имя]

На памяць асобна. Заўсёды. Не памятаю, каб пісалася разам.

Не дзеля спрэчкі. А каб самой разабрацца.

Я дакладна памятаю, што пісалі разам. У інстытуце на гэта звярталі ўвагу. І зараз перада мной слоўнік, ў якім два артыкулы:
Напамяць, прысл. Вывучыць верш напамяць.
На памяць, наз. з прыназ. На памяць не спадзявайся. Падарыць кнігу на памяць.
Слоўнік даволі стары - 1994г. Таму і думала, што з таго часу нешта змянілася.

Арашонкава Г.У., Лемцюгова В.П. Кароткі слоўнік беларускай мовы: Правапіс:
Вымаўленне: Націск: Словазмяненне: Словаўжыванне./ Пад. рэд. В.І.Рабкевіча. - Мн., Маст. літ., - 1994. - 367с.

Высветліла, што і "жэрці" у маім слоўніку ёсць. Але сама ніколі б там не знайшла гэтае слова, бо шукала б "жраць" ці "жраці". Дзякуй яшчэ раз.

 

[Танюша_]

Кьяра, а можа ты лаешься

 

[k_ja_ra]

Танюша_, не вельмі зразумела. Я лаюся? Калі ласка, растлумач. Я прашу сардэчна. У садочку? Ці тут? Чакаююююю.

Я дакладна памятаю, што пісалі разам

Вось я якраз набрала допіс пра гэта і яшчэ... А ён знік, бо "резервное копірованіе"

Я таксама не спрачацца ні разу. Але наадварот, адчуванне, што ні разу асобна не бачыла. Ці так гляджу?

 

[Танюша_]

Кьяра, я пра паразуменне. Я ніколі не згаджаюся, каклі не разумею.

 

[имя-как-имя]

Сообщение от имя-как-имя
Я дакладна памятаю, што пісалі разам

Я таксама не спрачацца ні разу. Але наадварот, адчуванне, што ні разу асобна не бачыла. Ці так гляджу?

Не зразумела я, каму твой "наадварот". У мяне таксама ўпэўненасць была, што разам і што інакш не бачыла, пакуль ў дзённіку сыну не выправілі. Тады палезла ў слоўнікі, а там - і так і гэтак. Мне падабаецца напісанне разам, мабыць таму, што бачыцца прыслоўе - і ўсё тут. Як "увосень".

 

[k_ja_ra]

ты адчула лёгкую агрэсію і зрэагавала неадэкватна сітуацыі. Бывае.

Не, агрэсію ўжо пасля пачала адчуваць. Я проста не паспела падумаць. Прычым 2 разы. Першы раз, калі ў размову ўлезла (у прынцыпе гэта не варта было рабіць і па-расейску таксама, таму тут не ў беларускай рэч). А другі, калі па аналогіі з іншай сітуацыяй аўтаматычна выдала пра "праблемы", што зноў жа было няправільным.

І далей унутраная агрэсія ад таго, што сама ж і вінавата. Гэта ж цяжэй усвядоміць, чым нечыю віну.

За мужа не хвалюйся. Пакуль не знікнуць выразы : "я прынцыпова па-расейску" і "говорі нормально", сонейка не будзе. І хоць забіце мяне.))) Я падтрымкі не прашу, хоць перашкодаў ладзіць не трэба...

имя-как-имя, прабач... Наадварот да Шоны, вядома. Я была ўпэўнена, што разам пішацца, як расейскае "наізусть". )))) Заблыталася з цытатамі.


Танюша_, усё, зразумела.. То бок, а раптам я лаюся? а чалавек са мною пагадзіўся..

Дзяўчаты, пытанне знімаю, бо ясна ўсё. Праўда. Затое было, што абмеркаваць, спадзяюся, не моцна вас напружыла.

 

[Вишенка]

Я была ўпэўнена, што разам пішацца, як расейскае "наізусть". )))) Заблыталася з цытатамі.

А я са школы памятаю, што "наизусть", але "на памяць"
Вучыліся мы нібыта ў адзін час